Қара сөз

Р?манға қарсы келерлік орында ешбір пенде құдай тағала кеңшілігімен кешеді РґР°Т“С‹ демесін, РѕРЅС‹ТЈ үшін құдай тағаланың ғафуына СЏРєРё пайғамбарымыздың шафағатына РґР° сыймайды, РјТЇРјРєС–РЅ РґРµ емес. «Қылыш үстінде серт жоқ» деген, «құдай тағаланың кешпес РєТЇРЅУ™СЃС– жоқ» деген жалған мақалды қуат көрген мұндай пенденің Р¶ТЇР·С– құрысын.

XIV СЃУ©Р·

Тірі адамның жүректен аяулы жері бола ма? Біздің қазақтың жүректі кісі дегені – батыр кісі дегені. Онан басқа жүректің қасиеттерін анықтап біле алмайды. Рақымдылық, мейірбандылық, әртүрлі істе адам баласын өз бауырым деп, езіне ойлағандай оларға да болса игі еді демек, бұлар – жүрек ісі.

Асықтық та – жүректің ісі. Тіл жүректің айтқанына көнсе, жалған шықпайды. Амалдың тілін алса, жүрек ұмыт қалады. Қазақтың «жүректісі» мақтауға сыймайды. Айтқанға көнгіш, уағдада тұрғыш, бойын жаманшылықтан тез жиып алғыш, көштің соңынан итше ере бермей, адасқан көптен атының басын бұрып алуға жараған, әділетті ақыл мойындаған нәрсеге, қиын да болса, мойындау, әділетті ақыл мойындамаған нәрсеге, оңай да болса, мойындамау – ерлік, батырлық осы болмаса, қазақтың айтқан батыры – әншейін жүректі емес, қасқыр жүректі деген сөз.

Қазақ та адам баласы ғой, көбі ақылсыздығынан азбайды, ақылдың сөзін ұғып аларлық жүректе жігер, қайрат, байлаулылықтың жоқтығынан азады. Білімді білсе де, арсыз, қайратсыздығынан ескермей, ұстамай кетеді.