Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

Һаман тордым үзем кышда,

Торып чыга идем тышка,

Гомерләр үтде күп бушка, –

Йөрепмез гъәфләтә һәр ан.

Чыга(р) идем даим юлга,

Тота(р) идем китаб кулга,

Эшем калды бәнем юлда, –

Йөрепмез гъәфләтә һәр ан!

«Бу илләрдә торып калсам…»

Бу илләрдә торып калсам,

Ярамас кызга күз салсам,

Атамның каргышын алсам… –

Качыйм тизрәк бу илләрдин!

Арысландай егет-иргә,

Батып бетсә дә кан-тиргә,

Чит илләргә, ерак җиргә

Качу әүля[17 - У?үля – артык, яхшырак.

Сөеп бу илгә килсәм дә,

Ки юрга кеби җилсәм дә…

Бөтен вөҗүдем[18 - Вөҗүдем – барлыгым, бар булган-беткәнем; монда: бөтен күңелем.

Нигә тиз мине ятсындың?..

Туган илем ерак калды,

Җәяү йөреп сыйрак талды,

Тагы бигрәк йөрәк янды…–

У?зәлдәген[19 - У?Р·У™Р» – башы Т»У™Рј ахыры булмаган чиксезлек, мәңгелек; РјРѕРЅРґР°: яратылыш, С‚У™РєСЉРґРёСЂ.

Бу илнең һич чиге юкдыр,

Биниһайә адәм чукдыр[20 - Чукдыр – күптер.];

Бере ач юк – бары тукдыр, –

Нигә соң миңа тарсындың?

Тарсынма бер дә, китәрмен:

Җен, Р?блистән РґУ™ битәрмен,

Үз белгәнемне итәрмен, –

РљРё әгъля-РіСЉУ™СЂС€У™[21 - У?гъля-РіСЉУ™СЂС€У™ – югарыга, РєТЇРєРєУ™.

Миңа бердер: кая булсам,

Багъ алмадай пешеп тулсам,

Ки соңрадин шиңеп сулсам… –

Шуның чөн сиңа гъәрсендем.