Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

]?

«Үсеп бара ла бер җаный…»

Үсеп бара ла бер җаный,

Чыкып бара матур даный,

Мәдехли һәр кеше аный, –

Йар итсә, кемгә дә ярый!

Үзе яңа үсеп бара,

Йөзе мисле маһа пара[354 - Мисле маһа пара – маһ – ай: айга пар, айга таң шикелле.],

Күзе – нәргис, кашы кара, –

Ниндәй булыр бара-бара?!

Мәкәрҗә калфагы сәнең,

Башыңда сачагы [уйный],

Кулыңдадыр беләзекең, –

Йөрәгем өзелә, җан[ый]!

Колагыңда көмеш алка,

Дәхи артыңдадыр тәңкә;

Морадыңдыр сәнең кемдә? –

Йөрәгем өзелә, җаный!

Беләзекең кулыңдадыр,

Яка-башың буйныңдадыр,

Р?РєРµ РЅУ™СЂСЃУ™ТЈ куйныңдадыр, –

Алар ни нәрсәләр, җаный?

Бән әгәр күршәен[355 - Күршәен – күрешәен; күрешик.

Шайәд әллә ояласың,

Оялмакың чын булса гәр,

Зәһи[356 - Зәһи – яхшы, шәп; бик.] инсафлы баласың!

Р?келәнгән булып күңлең,

Ары һәм бире чабасың,

Бәнем кебек сәне сәүгән,

Күп эзләсәң дә тапмазсың.

Төшемдә күрешеп, җаный,

Сөйләшдек каты сер сүзләр;

Болай ук сүзләшә алмаслар

Нә кадәр үз булып үзләр[357 - Үз булып үзләр – үз булып беткән кешеләр.].

У?Р№Р° җаным, күзем РЅСѓСЂС‹,

Карасам гәр сәңа туры,

Китәдер күзләрем нуры –

Ки сәнсең [чын] оҗмах хуры!

Бигүк садә баламысың?

Бәне искә саламысың?

Йә онытып каламысың

Зифалыгың горурында?

Языйм микән, йитәр микән,

Сәнең мәдхең бетәр микән?

Күңеллардин китәр микән

Сәнең дәрдең[358 - Дәрдең – кайгың, хәсрәтең.