Отколотое зеркало / Китек көзге

Ул «х?зер шунда кит?м» диде, срочно 50 сум акча кир?к булды. Янымда шуны? яртысы гына иде. Коридорда, т?р?з? т?бенд? яткан таныш сумкадан 25 сумны алып бирдем. Мен? акча?ны алып килдем, х?тта процентлап та бир? алам.

Р?сим? булачак ирен? с?ерсенебр?к к?з сирпеп алды да, с?зне зурга ?иб?рмич?, ипл?п кен? ?з фикерен ?йтте:

– Сразы ?йтк?н булса?, тавыш чыгарып, кемн?рнедер караклыкта гаепл?п, г?на?сыз кешене р?н?етеп т? й?рм?г?н булыр идем.

– Гафу, гафу, ?имешем! ??в?л туры китер? алмадым, аннан со? онытыбрак ?иб?рг?нмен.

Кыз егетне? с?зл?рен? ышандымы-юкмы – ?йт?е кыен, кеше к??еле – т?псез кое дип, юкка гына ?йтмил?рдер. Кыз ?зелеп т?ш?рг? ?зер карлыгандай к?зл?рен уйнатып алды да ?з н?ти??сен ясады:

– Кир?кк? алгансы? ик?н акчаны. Берг? тора башлагач, кунакларны оялмыйча утыртырлык йомшак урындыкларыбыз булыр, ичмаса. Юкса сине? ?е?д? шаром покати, бер р?тле-башлы ?и?аз юк. Утыргычлар беренче уртак ?и?азыбыз булыр.

– Кил?ч?кт? ?зе? яш?яч?к ?е?не алай ук хурлама инде, матурым. Тизд?н аны син биз?рсе?.

– Мине ?и?аз урынына аласы?мы? Мин си?а хатын булмакчы идем.

– Г?з?л кеше фонында и? иске, и? тузган ?йбер д? затлы, ямьле булып к?рен?, – дип салам кыстырды Н?сим.

Ике авылны бер итеп, г?рл?теп туй ясадылар алар. Гаил? корып, берг? тора башлагач, Н?сим: «Сине? акча?ны ифрат авыр матди х?лле гаил? малае алган, д?рт баласын ?идег? б?гелеп ?стер?че, бик т?рбияле ханымны кызганып, г?на?ысын ?зем? алган идем», – диг?ч, Р?сим?, к?б?л?к канатларыдай озын керфекл?рен ?ст?н аска т?шереп: «Мин сине? ялганы?ны шунда ук сиздем.

Н?сим с?еклесен? а?лавы, гафу ит?е ?чен р?хм?тт?н башка берни ?йт? алмады.

Директор бел?н с?йл?шк?н, Р?сим?се бел?н а?лашкан к?нне ?к Н?симне борчылуы, дулкынлануы й?зен?, г??д?сен? чыккан Р?фикъ коридорда к?теп тора иде.

– Сезг? зур р?хм?т инде, Н?сим Кадыйрович!

– Ни ?чен дип белик инде, д??л?т сере булмаса? – диг?н булды тарихчы, башын юл?рг? салып.

– Р?сим? апаны?… сумкасыннан акчаны мин алган идем.

– Со?, мин аны ?ние? акча?ны алып килг?нче, арыш камылы бел?н т??риб? уздырганчы ук сизенг?н идем. ?ние?не кызганып бу юлга басуы?ны а?ласам да, гафу ит? алмыйм.

?смер, иске кепкасын кулы бел?н угалап торды да:

– Минем ?чен и? изге кеше – ?нием, ?тиемне? рухы бел?н ант ит?м, башка беркайчан да, сорамыйча, кешене? шырпысына да кагылмаячакмын. Бу минем тормышымда и? зур сабак булды.