Отколотое зеркало / Китек көзге

?ти гарип булып урында ятса да, син, аны калдырып, башкага ябышып чыгар иде?ме?

З?йн?п улыны? бу с?зл?рен, чынлыкта гаепл?вен, бик авыр кабул итте.

– Си?а кешел?рг? б?я бирерг? ирт?р?к ?ле, улым. Тормыш син уйлаганнан катлаулырак. Мирс?ет т? аягын махсус имг?тм?г?н. Фронт ?чен ягулык ?зерл?рг? урманга ?иб?рг?ч, башкалар еккан агач аны? аягына ауган, ?зе д? чак ис?н калган. Хатыныны? аны ташлап кит?е д? а?ардан гына тормагандыр. Аерылышудан кемг? яхшы, кемг? фа?ига буласын бер Алла? кына бел?. – Бу с?зл?рне ханым катырак итеп ?йтерг? тырышса да, к?зл?ре дымлануны тыя алмады.

М?х?бб?т шикелле ?к н?фр?т т? ?зе ген? й?рми ик?н шул. Мирс?етне? д? Р?фикъка д?гъвалары олыдан иде.

– Малае? бел?н уртак тел табарга к?пме ген? тырышсам да, барып чыкмады, – диде ул. Ата-ана т?рбиясе эл?км?г?н дип ?йтм?кче иде д?, З?йн?пне? й?зе кырысланганын, к?з керфекл?ре тартыша башлаганын к?реп, ?зен тыеп кала алды.

– Й?, ?йт ?ле, улым си?а нинди начарлык эшл?де д?, кайсы сыйфатлары бел?н ошамый, Мирс?ет? – дип сорады З?йн?п.

– ?йтс?м ?йтим инде, бигр?к т? ?зе? сорагач! Ул минем кес?л?рне тикшереп кен? тора, т?м?кене урлый, бутаган булып, носкиларымны кия…

– Р?фикъ т?м?ке тартмый, анысын мин точно бел?м.

– Дуслары ?чен ала торгандыр. Минем бел?н теш аралаш кына ис?нл?ш?. Болай барса, без кешеч? яши алмаячакбыз. Мин эт тормышы эзл?п килм?дем!

– «Балаларыгыз ошый» дип, теле?? салынган иде? бит, минем арттан й?рг?нд?.

– Мин аларны, бигр?к т? олы малае?ны белм?г?нмен.

Мирс?етне? д?гъваларын улына ?иткерг?ч, тегесе т?мам чыгырыннан чыкты, олыларча тузынды, туарылды.

– Со?гы с?зем шул: мин аны ?тием салып калдырган йортта яш?тм?яч?кмен. Чатан Мирс?ете?не безд?н артыграк к?рс??, аны? ?ен? к?чен! Укуымны ташлыйм да эшк? чыгам. Илд? чыпчык та ?лми дисе?, балаларны ?зем ?стерермен. Кешед?н ким-хур булмабыз, н?селебез зур, туганнар да ярд?м ит?р.

Ху?аларча, олыларча фикер й?ртк?н улына сокланып та, ?зен берьяклырак а?лап ч?пчег?н ?чен р?н?еп т? карап торганнан со?, ана м?сь?л?г? ачыклык керт?не кир?к тапты.

– Балакаем, Мирс?ет ?тие?не алыштыра алыр дип т?, артык к??елем тартып та кия?г? чыкмадым а?а. Инде ?зем д? ?кен?м. Юлда аунап яткан ташландык б?р?н?л?рд?н ?й салып булмый ик?н шул. Ишелеп т?шк?нче сипл?п торып кына була. Аны? аягы тегел, башы чатан булып чыкты.