Бир кайрыктар

Ары комузчу, ары т?км?,

Байыркы Токтогул ырчыдай,

Калып калган аты улук,

Кадырлуу Токтогул акын барда

Кылымдарга кыргыз элдин аты улук.

КЫРГЫЗ ЭЛ БААТЫРЫ, УЛУУ МАНАСЧЫ

ЖУСУП МАМАЙГА

Кадимки Манас тарыхын

Сайрап берген жа?ылбай.

Сагынбай менен Саякбай,

Ааламда ?ч гений адам болсо,

Анын бири ушул Жусуп Мамай.

МАНАСЧЫ САГЫНБАЙ АТАНЫН

КЫЗДАРЫ БУРУЛБ?Б?, ТОКТОБ?Б?Г?

ЭПИТАФИЯСЫ

Манасчы Сагынбайдын кыздары,

Атасындай Манас айта баштады.

К?й?л?р? угуп ага та? калды

Жоолукту алып башынан,

«Аял киши да Манас айтабы»,

Кызыл камчы кыйнап сабады.

Манас сабын айта албай,

Кыздар ооруп жаман кыйналды,

Кыйналды да жашын т?г?п ыйлады,

Аябай оор тагдырга тушугуп,

Аркы д?н?г? сапарлап жол алды.

Аяктан Манас айтып жаткандар,

Максатына жетип алгандыр

Бул ыр кыздарын эпитафияся,

Буулуккан кыргыздын эпитафиясы

Жана армандуу ырдын сабагы

Кыргызым эки таланттан кур калды.

Т?ш?нб?ст?к, кара?гылык жутуп алды.

БУЛБУЛДАР

К?р?т тура ысык с?й??н?

К?з? сокур адам деле.

Ж?р?г?нд? жанар тоонун,

Ж?з?н ачып таратып элине.

К?з? жок уча албаган ал булбул,

Ж?р?г? ырга чулганган бир булбул.

Бир жаралып, Барпы акын,

?чп?й турган отту, сууну ырдаган,

Ырдоодон такыр эле талбаган.

Кадыркул сынчы ачып берди

Барпынын Барпы акын экенин,

?ч?п калбас ыйык эмгегин.

Биз дайыма берилип окуйбуз,

Ал жигиттин жазган сонун эмгегин.

Бири сын жараткан сынчы Булбул,

Экинчиси ыр жараткан ырчы Булбул.

АКЫН МОЛДО КЫЛЫЧКА

Куштун т?р?с? Буудайык,

Куттуу сонун чыгарма.

Бала чакта жаттаганбыз

Бактылуу жомок балдарга.

«Кандай адам жазды» деп,

Баш катырып та? калганбыз.

Эстен кеткис улуу жомок,

Эми деле та?данабыз.

ТОГОЛОК МОЛДОГО

Жазмачы жакка келгенде,

Баарын артка калтырган.

Урматталып тир??с?нд?,

Улуу акын деп аталган.

Педагог, агартуучу, философ,

К?п дастанды жараткан.

Дастанынан ыры к?п,

Ырынан да жомогу к?п,

Жомогунан тамсили к?п,

Тамсилинен кошогу к?п,

Арманы жок жараткан,

Айта берсе баары к?п.

Калыс айтсак улуу акын,

Кара?гыдагы шам чырак.

Бейпилдик чачып чыгармасы,

Бергелгин деп чакырат.

КАЛЫК ЫРЧЫГА

Какем буура, мен- тайлак,

Качып турам жалтайлап.

Каарына алганда Какем,

Жутуп коё бир чайнап!

ОСМОНКУЛ

Жол талашкан акынды,

Жолборстой болуп качырган.

Батынып чыкпай айтышка,

Башка акындар тартынган.