Кыңгыраулы яшел гармун: шигырьләр, поэмалар, баллада / Гармонь со звоночками: стихи, поэмы, баллады

Саескан, яшен сөртеп,

Киткән Хәйдәрне тетеп:

– Рәхимсез ул, таш күңел,

Башкалар алай түгел,

Киләләр утынга дип

Шундый ук бер атлылар,

Килгәч йоклап ятмыйлар,

Ашаталар туйганчы,

Атның күңеле булганчы.

Чама белән төйиләр,

Какмый-сукмый йөриләр.

Маймыл йодрыгын төйгән:

– Ай ул Хәйдәрне! – дигән.

Аю, аңлагач хәлне,

Тузып киткән бермәлне,

Үрә торган йоннары.

Ачуыннан җиңнәрен

Сызганырга уйлаган,

Тик күлмәге булмаган.

Барса куак артына,

Анда Хәйдәр утыра.

– Сүс чыбыркың тузганчы

Синме ул ат кыйнаучы,

Төн буе ач тотучы?

Мин сине шуның өчен… —

Дип, Аю күтәргән кул,

Ләкин шул чакны Маймыл

Аюны тотып кала,

Читкә чакырып ала,

Учын куеп, тын гына

Пышылдый колагына:

– Ни булса, шул булган, – ди, —

Калдырыйк бер юлга, – ди.

Аю бертын уйлый да,

Тирән итеп сулый да,

Уйнаклатып киң кашын:

– Риза! – дип селки башын.

Гармуннарын алалар,

Ат янына баралар,

Төрле план коралар,

Торгызмакчы булалар.

Бигрәк Аю тырыша,

Торгызырга булыша.

Р?ңенә гармун аскан,

Үзе тәртәгә баскан.

Тарта атның койрыгын —

Үти Маймыл боерыгын.

Саескан ара-тирә:

– У?Р№РґУ™, һап! – РґРёРї РєУ©С‡ Р±РёСЂУ™.

Шулай бик нык тырышкач,

Саескан да булышкач,

Тирлиләр, кызалар, ди,

Атны торгызалар, ди.

Ат ашаган, ял иткән…

Хәйдәр кузгалып киткән.