Сине сөям, дисең… / Говоришь, что любишь

2012

Уйлы таң

(Шагыйрь Газинур Моратка багышлыйм)

Таңнар аткач, урамнарга чыгам,

Йокы качты диеп күземнән.

Капка кыегына тук чыпчыклар

Мине күзләр өчен тезелгән.

Авыл йоклый әле. Намаздадыр

Р?СЂС‚У™РЅ азан әйткән мулласы.

Кешеләргә түгел, чыпчыкка да

Кирәк аның хәер-догасы.

Авыл йоклый әле. У?тәчләре,

Мин – беренче, диеп мактана.

У? безнеке РёРЅРґРµ Т—РёСЂ тырмыйдыр,

Р?ТЈ соңыннан гына ятса РґР°.

Тавыкларны куып йөртәдер ул,

Җим җимләгез, диеп, җиләстә.

Манарага очып кунар иде,

Уятырга азан кирәксә.

Мал хуҗага тарта, кеше – йортка,

Бар гадәте килә каныннан.

У?ти-бабам РёРЅРґРµ Р±Сѓ вакытка

Печән чабып кайткан табынга.

У?РЅРё-У™Р±Рё РёСЂС‚У™РЅ СЌС‡У™СЂ С‡У™Р№РіУ™

Р?РєРјУ™Рє, бәлеш куеп өлгергән,

Коймак салган, чүлмәк утырткан ул

Мич куенына җыйган күмергә.

Башларыма килми ниләр генә,

Төшкә чумган авыл – йокыда.

Бер мәчетнең азан әйткәненә

Р?кенчесе килеп кушыла.

Р?СЂС‚У™РЅ сәламләшкән У™С‚У™С‡ кебек

Мулласы да аның, мәзине.

Мәмәширдән Күкшелләргә күчә,

Азан сезгә чаба, Газинур.

Дога асларында яшәү тыныч,

Син кайттыңмы, бүсәсеңме йокы?

У? РјРёРЅ менә авыл буйлап киттем,

Шигырь укып уздым тыкрыкны.

У?РЅРё яннарында Р№РѕРєС‹ тыныч,

Ник йокламыйм икән атуса?

Мин авылны уйлыйм, ничек кенә

Яшәтергә диеп, таң туса.

Үткәнемне уйлыйм, үтәремне,

Үлгәннәрне уйлыйм, исәнне.

Мин авылны уйлыйм Казанда да!

Р?сләренә үзем С‚У©С€У™РјРјРµ?

Урам буйлап барам.