Сайланма әсәрләр / Избранные произведения

] идем мин, кулларымнан күпне

тартып алдылар,

У?РјРјР° кайгымны ала алмый РјРёТЈР° калдырдылар.

Без һаман бергә хәзер, ялгыз түгелмен, мин беләм:

Бик якын дуслар, туганнар без икәү кайгым белән.

Саргаеп, көзләр җитеп, яфрак кебек сулганда да,

Тар кабергә урнашып, җиргә башым куйганда да,

Чын дустым – кайгым һаман янда буласын

мин беләм, –

Мәңгегә ялгыз түгел мин: без икәү кайгым белән.

В В В В 1938

Р—У©Р±У™СЂТ—У™С‚

Кояшлы, салкын

Кышкы бер иртә.

Энҗедәй булып

Җемелдәп, җирдә

Ялтырап ята

Ап-ак кар гына…

У?РЅУ™ РєРѕС€ кебек

Очып чаңгыда,

Эз салып карда,

Зөбәрҗәт бара,

Аның күзедәй

Зәп-зәңгәр һава.

Җилферди җилдә

Чәч толымнары,

Таудан түбәнгә

Юллар бормалы;

Борылган чакта

Бер якка таба,

Кар тузаннары

Бөркелеп кала.

Күңеле шат аның,

Йөрәге – ялкын…

Бит урталарын

Кыздыра салкын.

Көләч йөзендә

Нур балкып тора;

Күңелне аулап,

Гел тартып тора.

Сокланып карый

Аңа кешеләр,

Берсе берсенә

«Кем?» дә «кем?» диләр.

– Беләм мин аны,

Белегез сез дә:

Укучы бер кыз.

Ул күрше безгә.

Шуны да әйтим,

Алайса, иптәш,

Аңа бу елда

Нәкъ унсигез яшь.

Быел беренче

Сайлауга бара.

Җиткән кыз инде,

Ул сайлый ала.

Шаярта берсе:

– У?Т»У™, алайса,

Тик мине сайлар,

Ул сайлый алса.

Миннән дә уңган

Егетне тапмас.

Сайласын мине,

У?Р№С‚ Р°ТЈР° кайткач.

Р›У™РєРёРЅ Р—У©Р±У™СЂТ—У™С‚

Кушылмый сүзгә,

Р?шетми безне,

Ерак ул безгә.