Сайланма әсәрләр / Избранные произведения

Гомер уза, болыт куган җилдәй,

Риза түгел күңел – талпына:

Күпме яшәп җирдә, бер җылы сүз

У?Р№С‚У™ алдың РјРёРєУ™РЅ халкыңа?!

Телең ачкан, күзең ачкан илең,

Юаткан ул сине – баласын;

Син үзеңнең күз яшьләрең белән

Юалдыңмы аның ярасын?!

Болытлар бит алар ваемсызлар –

Биек күктә йөзгән чакларда

Дүрт ягы да кыйбла, барыр юлы –

Җилләр куган ерак якларга…

Болытларга охшамаган шул без,

Безнең кыйбла фәкать бер генә!

Җил җаена карап, газиз халкым,

Юлларыңны борма төрлегә.

Язмыш сине һаман элеккечә

Җил-давылга каршы йөрергә

Җитәкләсен диеп олы юлдан,

Теләк телим туган телемдә.

Баеп барган кояшка бер ачып,

Бер яңадан каплап тауларны,

Кая ага икән болай гамьсез,

Болытларның моңсу кәрваны?.

В В В В 1972

Алиһә

Ак мендәргә башын куеп яткан,

У? РіУ™ТЇРґУ™СЃРµ ярым ялангач…

Матурлыгын кая яшерсен ул,

Чын алиһә булып яралгач?!

У?йтерсең Р»У™ Мелос Венерасын

Кемдер куйган шулай яткырып,

Тәрәзәдән төшкән ай нурында

Үзе балкый айдай яктырып.

Җан өргәннәр кемнәр бу һәйкәлгә,

Ак мәрмәрдән коеп тәннәрен?! –

Мөмкин түгел мондый гали затка

У?верелүе гади Р±У™РЅРґУ™РЅРµТЈ!

Бу – алиһә ята минем алда!

Бу – чын сәнгать, иҗат тудырган.