Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

] РєТЇРї,

Йортымызга фетнә салды ушындай гәп.

Сезгә каршы без әйтсәк – ник ярамай:

«Вә һәм фи тогъяниһим йәгъмәһун», – дип?[276 - «Алар үзләренең азгынлыкларында баталар», – дип.]

Батырны «батыр» диләр – көчен күргәч,

Останы «оста» диләр – эшен күргәч,

РЈР» минем атам РёРјУ™Р·, остаз РёРјУ™Р·[277 - Р?РјУ™Р· (РёРјУ™СЃ) – түгел.

, —

Хаклыкны тәсдикъ зарур, эшен күргәч!

Фикъһдә[278 - Фикъһ – мөселман юриспруденциясе, шәригать.] бу заманның Ногманы

Р±Сѓ,

Хикмәтдә бу заманның Локманы

Р±Сѓ;

Үткәнләр үтеп китде, инде хәзер

У?һле СЃУ©РЅРЅУ™С‚ СЂУ™Т»Р±У™СЂРµ[279 - Р У™Т»Р±У™СЂ – җитәкче, юлбашчы.

Борадәр, СЃРёРЅ ТЇР·РµТЈРЅРµ ихтисаб РёС‚[280 - Р?хтисаб РёС‚ТЇ – тикшерү, контроль ясау.],

Мәрҗанине мөҗтәһиддән

син хисаб ит, —

Йир йөзенә нуры төшкән ул бер кояш,

РЈР» кояшның нурындан икътибас РёС‚[281 - Р?кътибас РёС‚ТЇ – алу, кабул РёС‚ТЇ.

Р±)

Күп сәлам, Нургали мулла, сезгә,

Ходаем инсаф бирсен күңлеңезгә;

Бозау

күп уйнакласа, утка баса, —

Тик ятмай син дә төштең безнең күзгә.

Синең дә әрүахың

күтәрелсен,

Җәелсен хасиятең бераз «йөз» гә;

Сез дә бер йөгерек төлке икәнсез,

Без бүредәй төштек инде эзеңезгә.

Тик тору кирәк иде җүнең белән,

Тыныч кына, кадәри халь көнең белән;

Гыйлемең зур, йәшең өлкән ага булсаң,

Сөйләшеп кара син бер энең белән.

Р?шетдем акырып яткан бер батыр РґРёРї,

Борын сәүдәм юк иде синең белән.