Шигырьләр / Стихи (на татарском языке)

];

Җаманды түрә кылсаң – йортың бозар,

Гакылсызны үстерсәң – ботын сузар!

Түрә димә, кара димә[433 - Кара димә – кара (халык) димә.] – фиглен кара —

Кей җаман аргымакдан мәстәк[434 - Мәстәк – буй-сыны кечкенә ат (бәләкәй ат).] узар.

Адәме бол замандың хәрам тамак,

Күңле кара, аузы ала, ирне җалак[435 - Җалак (ирен) – ярылып, телгәләнеп, кибершеп беткән ирен.

Дин җулына чамҗул атдай чигнәд иде,

Дау дисә, җауыр атын китәр сабап[436 - Дин юлына чыгымчы аттай чигенүчән иде,Дау өчен дисә, аркасы җәрәхәтле атын да каулап китәр.].

Калмады йорт эчендә оят, әдәб…

…………………………………………………

……………………………………………….

Ходага унчә[437 - Унчә – ул кадәре.] кылмайды коллык, тагать[438 - Тагать – буйсынучанлык.].

Зар кылып, мин җатырмын жаббар хакъкаай[439 - Мин ятам зар кылып бөек Тәңремә.],

Җабыгып, сөяк калган аргымакдай;

Залимләр кадер белмәс һәлак итде,

Көн нурын күрә алмаган ярканатдай.

Кылдылар онытбасдай җаман бер эс[440 - Эс – эш.],

Эстәре дингә зыян, заңга дөрест[441 - Заңга дөрест – законга туры килә торган.];

Саклансын данешмәнд[442 - Данешмәнд – белемле, укымышлы.

Надан дуст – бер айлык дуст, төбе – дошман.

Җофардың почык кесе[443 - Почык кесе – борыны җимерек кеше.] исен сизмәс,

Гөл исен кайдан тойсын томсыгы очкан[444 - Томсыгы очкан – томшыгы (борыны) юкка чыккан.