Шерлок Холмс ва доктор Уотсоннинг саргузаштлари

Биз эса, Уотсон, рус элчихонасига йўл оламиз.

ТОВЛАМАЧР?РќР?РќР“ ТУГАТР?Р›Р?РЁР?

Мен ҳикоя қилаётган ушбу воқеанинг юз берганига анча йил бўлди, шунга қарамай, уни ниҳоятда эҳтиётлик билан баён қилишимга тўғри келади. Узоқ вақтгача бунинг ҳатто учини чиқариш ҳам мумкин бўлмаган эди, аммо ҳикоямнинг асосий қаҳрамонига адлия қонунининг қўли етмайдиган эндиги пайтда, ҳеч кимга зиён тегмайдиган қилиб, айрим қисқартиришлар билан уни ошкор қилсам бўлади.

Бу нарса Шерлок Холмснинг, шунингдек, менинг ҳам фаолиятимда қиёси йўқ ягона ҳодиса эди. Башарти, ҳикоям тизмасидан воқеа юз берган пайтни ёинки унинг ҳақиқий иштирокчиларига шама қилувчи бирон бир далилни олиб ташласам, китобхон мени кечирар деб умид қиламан.

Қаҳратон қиш оқшоми эди. Холмс билан мен одатдаги кечки сайрдан уйга соат олтиларда қайтардик. Холмс чироқни ёқди, шунда унинг шуъласи столда ётган ташрифномани ёритди.

Дўстим унга бир қиё боқди-ю, жирканч нидо билан уни ерга отди.

Мен ташрифномани ердан олиб ўқидим:

ЧАРЛЬЗ ОГАСТЕС РњР?ЛВЕРТОН

АПЛДОР ТАУЭРС ХЕМПСТЕД

АГЕНТ

– Ким бу? – деб сўрадим.

– Бутун Лондонда энг мараз одам шу бўлади, – деб жавоб қилди Холмс камин қаршисига ўтириб оёғини оловга тутаркан.

– Ташрифноманинг орқасида ҳеч қандай ёзув йўқми?

Мен уни ўгириб:

– «Соат 6.30 да ҳузурингизда бўламан. «Ч.О.М.», – деган ёзувни ўқидим.

– Ҳм! Демак, ҳозир кириб келади.