Шерлок Холмс ва доктор Уотсоннинг саргузаштлари

Зеро, бу ғоятда нозик иш…

– Доктор Уотсоннинг бундан хабари бор.

– Демак, ишга киришаверсак ҳам бўлар экан. Сиз леди Еванинг номидан ҳаракат қилаётганингизни айтгандингиз. У хоним шартимни қабул қилиш учун сизга ваколат бердими?

– Шартингиз қандай?

– Етти минг фунт.

– Агар рози бўлмаса-чи?

– Азизим сэр, бу ҳақда музокара юритиш мен учун жуда оғир, лекин агар ўша пул ўн тўртинчигача тўланмаса, турган гапки, ўн саккизинчида никоҳ тўйи бўлмайди.

Унинг меъдага тегувчи жилваси яна ҳам назокатлироқ кўриниш олди.

Холмс бир оз ўйланиб қолди.

– Назаримда, – деди у ниҳоят, – ҳозир сиз кўзлаган режангизга қаттиқ ишонган ҳолда ҳаракат қилаётганга ўхшайсиз. Мактубларнинг мазмуни менга маълум. Бинобарин, мижозим албатта менинг маслаҳатимга амал қилади. Мен бўлсам унга ҳамма гапни бўлғуси эрига очиқ айтишни ва унинг олиҳимматлигига умид боғлашни маслаҳат бераман.

Милвертон кулиб юборди.

– Сиз герцогни билмас экансиз, назаримда, – деди у.

Холмснинг таъби хира бўлганини кўриб, герцогнинг қанақа одамлигини яхши билишини сездим.

– Мактубларда ҳеч қандай ножўя гап йўқ, – деди у.

– Улар жўшқин… ғоятда жўшқин қалб билан ёзилган, – деб жавоб қилди Милвертон. – Ледининг услуби ниҳоятда дилбар. Аммо сизни ишонтириб айтишим мумкинки, герцог Доверкорский бу услубни қадрлай олмайди.