Шерлок Холмс ва доктор Уотсоннинг саргузаштлари

Холмс бир неча кун муттасил ҳар хил пайтда шу қиёфада уйдан чиқиб юрди. Тўғри, дўстимнинг Хемстедга қатнаётганини ва вақтини бекор ўтказмаётганини билардим, аммо унинг қандай иш билан шуғулланаётганидан мутлақо бехабар эдим. Ниҳоят, ташқарида бўрон қутураётган рутубатли оқшомларнинг бирида, у уйга қайтиб келиб, либосини ечди ва оловга яқин ўтириб самимият билан хандон отиб кулиб юборди.

– Сиз, Уотсон, менда уйланишга мойиллик борлигини ҳеч сезганмидингиз?

– Йўқ, сезмагандим.

– Бўлмаса, билиб қўйинг, мен бир қиз билан аҳд-паймон қилиб келдим.

– Азиз дўстим! Табрикла…

– Қаллиғим –Милвертоннинг уй ходимаси.

– Ё тавба, бу нима қилиқ, Холмс?

– Менга Милвертон тўғрисида маълумотлар керак эди.

– Ҳатто шу даражага бордингизми?

– Ўзга иложим йўқ эди. Камина омади юришган мисгарман, исмим – Эскот. Биз ҳар куни кечқурун сайр қилдик, суҳбатлашдик.

Э Худо! Ҳиқилдоғимга келди у суҳбатлар! Лекин ниятимга етдим. Энди мен Милвертоннинг уйини худди беш қўлимдек биламан.

– Ахир, қиз нима бўлади, Холмс?

У елкасини учириб қўйди.

– Бошқа иложимиз йўқ эди, азизим Уотсон. Ов қилгандан кейин биракай ов қилиш керак.

Лекин мен мамнуният билан сизга шуни баён қилишим мумкинки, бу борада рақибим бор, у қиздан юз ўгирганимни кўрган заҳоти албатта ўрнимни эгаллайди. Қандай ажойиб тун!

– Сизга ёқадими шунақа ҳаво?

– Бу айни муддао.