Сукут суиқасди ёҳуд Сталиндан Саддамгача

– Мен бу ҳақда айтган эдим, ўртоқ Сталин! Меҳмонимиз сизнинг олдингизда ўзини йўқотиб қўйди, назаримда. Ахир, сиздек жаҳон пролетариатининг доҳийси билан гаплашмоқ, суҳбат этмоқ осонми? Шунинг учун мусофиримизни кечиришингизни сўрайман? – киприги қилт этмай тилёғламалик қиларди Молотов.

– Тўғри, ўртоқ Молотов, – деди доҳий шаштидан тушиб. – Мен билан тенгма-тенг гаплаша оладиган одам на фақат Европада, бутун дунёда йўқ бўлгандан кейин нима ҳам қилардик, – шайтоний жилмайиш-ла суҳбатдошларига боқди доҳий.

– Шундай, ўртоқ Сталин.

Сиз улуғ доҳий билан гаплаша оладиган инсон ҳали онасидан туғилмаган, – астойдил пахта қўйди вазир.

Гапи РґРѕТіРёР№РіР° ёқмаганини сезган Р?оахим Риббентроп олазарак кўзларини Р±РёСЂ Сталинга, Р±РёСЂ Молотовга тикарди.

– Яқинда Япония бош вазири Ёсукэ Мацуока Москвага келди.

Япония билан ҳам бир-биримизга ҳужум қилмаслик ҳақидаги иттифоқчилик шартномасини туздик. Темир йўл вокзалигача бориб уни кузатиб қўйдим, – вазиятни юмшатиш учун яна Риббентропга қараб гап қотди Сталин.

– Биз японлар ва италянлар билан иттифоқдошмиз, – деди Риббентроп яна бирор ножўя гап айтиб қовун туширишдан чўчиб.

– Биламан, биламан. Бу уч халқ дунёнинг энг асил миллатидир, ҳурматли нацист Риббентроп. – Қани юринг-чи. Бир суҳбатлашиб ўтирайлик.