Қутлуғ қон

Mirzakarimboy qishloqi jiyani bilan so�zlashishdan to�xtagan bo�lsa ham, fikri yigitni o�rganish, uning kelishining chin sabablarini mulohaza qilish bilan mashg�ul edi. U o�z ichida shunday o�yladi: «Qarindoshlarning ahvoli pachava, tirikchiligi bemaza. Yersiz, ot-ulovsiz qishloqining kun kechirishi – o�lim azobi. Onasining uzoqlashib ketgan tog�asini yigit bekorga yo�qlab keladimi? Yo�q, mandan kiyim-kechak, pul-mul olish umidida kelgan. Buni onasi yuborgan, albatta. Xotinlarning xulqi, odati ma’lum.

To�rtta qo�shni xotin orasiga kirsa, boy tog�am bor, eshigini yel ochib, yel yopadi, deb maqtansa kerak. Yaxshiyam o�zi kelmabdi… Bo�lmasa haligicha necha marta ko�z yoshini to�kib, tirikchiligidan zorlangan bo�lardi. Bu yigit aqlli ko�rinadi, ham ulug�vor, vazmin yigit…»

Mirzakarimboy ilonning yog�ini yalagan odam edi: hamma boylar kabi, ayyor, mug�ambir, puxta-pishiq; u yuraksiz emas, balki har ishda ehtiyotkorlikni ma’qul ko�rar edi.

Mana shular orqasida u, kamtarin mahalla baqqolining o�g�li Karim chittak – kichkina, lekin harakatlari chaqqon va ildam bo�lganidan, yoshlikda shunday laqabi bor edi, – hozir kimsan Mirzakarimboy!.. U Toshkentning eng oldingi boylaridan. Toshkentning eski va yangi shaharlarida to�plab sotuvchi ikki gazlama do�koni, Turkiston o�lkasining turli shaharlarida katta-kichik ayrim do�konlar, Toshkent tevaragidagi turli mavzularda yer-suv va hokazo unga qaraydi. Bundan tashqari, uning katta o�g�li Hakimboyvachcha yirik paxta savdosi bilan mashg�ul…

Boy o�z umrida ko�pni ko�rgan, ko�pni tanigan, turli shahar va turli odamlar bilan muomala qilgan, uning qo�lidan juda ko�p xizmatkor, qarol, chorakor va hokazo o�tgan.

Shuning uchun odamni tez anglab olar edi. O�zining bu xislatiga chuqur ishonar, bu bilan boshqalarga maqtanmasa ham (maqtanchoqlikni yomon ko�rar edi u), ba’zi vaqt ichidan faxrlanardi. Mana hozir uning qarshisida mushtipar jiyanining o�g�li. U bilan turli narsalar haqida uzoq suhbatlashdi, lekin yigirma uch yoshli yigitning aqlida sira nuqson ko�rmadi. Uning arslonday ko�rkam gavdasi, keng peshonasi, chuqur samimiyat ifodasi bilan to�la yirik, hushyor ko�zlari, kir yaktagi ichidan qavarib turgan keng ko�kragi, baquvvat qo�llari, so�zlaridagi qishloqcha soddalik va to�g�rilik (bu xususiyatni kambag�al odamlarda katta fazilat deb topar edi boy) unga juda yoqdi.