Қутлуғ қон

Mehmonlar o�rinlaridan turib, kiyinib, gulzor atrofida o�zaro gaplashib, kulishib beparvo yurishar edi. Ularning gaplari, muomalalari, yurish-turishlari Yo�lchiga tamom begona tuyuldi. Ularga yaqinlashuv emas, hatto uzoqdan qarashga ham botinmadi. Jo�ra o�z ishini bitirgandan so�ng, mehmonlar tomonga bemalol yurib bordi, hatto ba’zilari bilan ikki-uch og�iz so�zlashib, ko�chaga chiqib ketdi. Yo�lchi mehmonlardan uzoqda qo�rg�on ichidan oqib chiqayotgan ariq labida, daraxtga suyanib cho�qqaydi.

Qo�rg�on eshigidan Mirzakarimboy chiqdi. Yo�lchi o�rnidan turib salom berdi. Boy unga qaramasdan «vaalaykum» deb o�tib ketdi. Bir ozdan keyin mehmonlar oldidan qaytdi-da:

– Bu yoqqa yurchi, jiyan, – dedi.

Boy ariqdan tetik hatlab, oldinda yurdi. Uning yangi amirkon kavushi yumshoq g�irchillar, shohi yaktagi quyoshda jivir-jivir tovlanib, uchqunlanib yaltirar edi. U bog�ning tashqariga qaratilgan kichkina eshigiga kirdi. Yo�lchining ko�ziga «jannatday» katta bog� manzarasi ochildi, tomosha qilib, keksa tog�aning orqasidan yuraverdi.

Orasidan Qo�qon arava bemalol yuradigan keng, uzun ishkomlar ikki tanobdan mo�lroq yerni ishg�ol etgan. Ko�m-ko�k tok barglari ertalabki quyoshda jilvalanadi. Bog�ning to�rt tomonini o�ragan baland, yangi paxsa devor bo�ylab shaftolilar o�sadi. Ko�plariga tirgovichlar qo�yilgan bo�lsa ham, mevaning ko�pligidan shoxlari sinib, yerga tegib yetadi. Bog�ning quyisida katta olmazor… Yo�lchiga shunisi qiziq tuyuldiki, bu yerda qay tomondan qaramang, hamma daraxtlar bir chiziq ustida, tekis saf tortib turadi, daraxtlar o�rtasidagi masofa ham baravar. Daraxtlar tani pakana, mevasi mo�l va yirik. Lekin hozir deyarli hammasi ko�m-ko�k. Bundan tashqari, bog�ning turli joylarida har xil mevali daraxtlar – nok, o�rik, behi, jiyda va hokazo anchagina.

Mirzakarimboy bog�ni aylanib, bir yerda to�xtadi va kulib:

– Ishga tobing bormi, jiyan? – dedi.

– Ishga chanqovmiz-da, – deb javob berdi Yo�lchi.

– Xo�p, bog�ning shu ikki tomonidagi zovurni tozalaysan, ishkomni yaxshilab chopasan. Lekin bularni shunchalik aytib qo�ydim-da. Oldin qilinadigan boshqa ish bor. Yur, uni ko�rsataman.

Ular bog�dan chiqish oldida, bir yigitga duch keldi. Yo�lchi uni tog�asining kichik o�g�li Salimboyvacha ekanini payqadi. U ingichka, rangpar, qisiq ko�zli, quyuq payvasta qoshli, peshonasi torroq yigit edi.