Қутлуғ қон

Yuk orqalagan, og�ir qoplar ostida ikki bukilgan aravakashlar va mahalla yigitlari ham ko�rinib qoldi. Yormat Yo�lchini sudrab ko�chaning boshiga, aravalar to�xtagan joyga yugurdi. To�y uchun kuyov tomoindan o�n besh arava yuk yuborilgan. Har bir aravada boshqa-boshqa mollar va buyumlar… Bu yerda qiyg�os-to�polon bilan aravakashlarning yuzlariga un sepildi. Aravakashlar boshlarini unga tiqqanday yo tegirmonchiday oqardilar, Yigirma bir qo�yning ma’rashi, so�kish, askiya, mahalla bolalarining qiy-chuvi ichida aravalarni ildamlik bilan bo�shatib, yuklarni boynikiga tashishga kirishildi.

Arava-arava un, guruch, qop-qop bodom, pista, kajavalarda holvalar, qirq-ellik katta-kichik yashikda har xil mevalar…

Mahallaning ba’zi bir o�spirinlari pichoq bilan qopni yo yashikni teshar, cho�ntaklariga qo�rqa-pisa meva solardilar.

– Shu bilan nafslaring orom oladimi, qanday betsiz odamsanlar! Hoy, senga aytaman, qopni teshma!..– baqirdi Yormat.

– Ha, to�ychilik-da.

Og�zimiz chuchib qolsin! – kulishadi yigitlar.

– Yukni bekorga tashiymizmi, qobirg�amiz sinay dedi! – qichqirishadi boshqalar…

Aravalarning ostida bolalar chumoliday g�ivirlashadi, qoplardan, yashiklardan to�kilib, tuproqqa, loyga qorishgan mevalarni terishadi.

Juda yaxshi kiyingan, nozikkina bir yigitcha bilan birga Hakimboyvachcha paydo bo�ldi. U qovog�ini solib, qiy-chuvdan mamnun emasligini ko�rsatdi va bolalarga o�dag�ayladi:

– Enalaring ko�chada tuqqanmi, bu nima hangama! – Bolalar qochisharkan, odatda nikoh kuni aytiladigan xunuk, beadab so�zlarni baland qichqirishdi.

Ko�chaning bir chekkasida ish tikib o�tirgan Soli yamoqchi bolalar orqasidan baqirdi:

– Azamatlar, bu gap nikoh kuni aytiladi. Bu kun to�y! – kinoya bilan xaxoladi.

Hakimboyvachcha bu «pastkash»ning so�zini eshitmagan bo�lib, nozik do�sti bilan o�tib ketdi.

– Soli aka, sizga qachon ma’ni kiradi? – jahl bilan dedi Yormat.

– Ma’ni? – ko�zini olaytirdi Soli.

– Ma’nini senlarga berdim, ekib qo�yinglar… To�y bolalarniki, har qaysi to�yda bolalar o�ynaydi. Senlar nuqul quvasanlar, shu ham ma’nimi?

«To�y keldi» hangamasi bitdi. Bir soatdan so�ng «yiroq-yovuq»dan to�yga da’vat qilinganlar kela boshladi. Eshik oldiga, ko�chaning ikki yuziga qator qo�yilgan skameykalarda Mirzakarimboy, mahallaning imomi, boylari, boyvachchalari ularni kugib oladilar.