На нашем сайте вы можете читать онлайн «Она должна была жить / Ул яшәргә тиеш иде». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Серьезное чтение, Современная проза, Современная русская литература. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Она должна была жить / Ул яшәргә тиеш иде

Автор
Дата выхода
07 июля 2023
Краткое содержание книги Она должна была жить / Ул яшәргә тиеш иде, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Она должна была жить / Ул яшәргә тиеш иде. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Вакиф Нуруллин) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
Әлеге китапка язучының төрле елларда язылган һәм укучылар тарафыннан яратып кабул ителгән «Күпер чыкканда», «Һәлакәт», «Ике урам арасы», «Ул яшәргә тиеш иде» дигән повестьлары туплап бирелде.
Она должна была жить / Ул яшәргә тиеш иде читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Она должна была жить / Ул яшәргә тиеш иде без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
Берничәсенең өенә барып, ташлагыз Р±Сѓ эшегезне, соңгысы булсын, РґРёРї оялтмакчы, тәртипкә китермәкче булган идем, авыз ачарга РґР° ирек бирмәделәр. У?йтерсең алдан СѓРє СЃТЇР· берләшеп куйганнар – барысы РґР° бертөрле сөйли:
– Нигә нәсел үгезе шикелле тап-таза ире булган Таифәгә сату итеп йөрергә ярый да, нигә безнең ише тол хатыннарга йөрергә ярамый? Аңардан кай җиребез ким безнең? Тыясың икән, башта Таифәне тый, прсидәтел! – диләр.
Менә шуңа күрә Таифә апаның «гастрольләре» нә чик куярга булдым мин. Беркөнне Казаннан кайтып килешли очратып, идарәгә алып кердем дә:
– Соңыннан үпкәләштән булмасын, Таифә апа, әйтүем шушы: әгәр дә мәгәр урак беткәнче авылдан чыгып киткәнеңне сизсәм, тотам да спекулянт итеп милициягә озаттырам мин сине! – дип кисәтеп куйдым.
Ул үзе дә бу юлы, алай карышып тормыйча, ризалашкан төслерәк итеп чыгып киткән иде. Шул сөйләшүдән cоң өч-дүрт көн үтүгә, ни күзем белән күрим, чиләк-көянтәсен аскан да бакча артлатып кына таң тишегеннән тагын Казан каласы ягына китеп бара бит бу! Минем дә кан кызып китте хәзер.
– Борыл, Таифә апа!
Башта каушабрак калды булса кирәк, күзләрен ялтыратып, сүз әйтә алмыйча торды. Аннары кинәт кызарып-бүртенеп чыкты.





