Окна / Тәрәзәләр

Араларында аның кебек сугыш уты кичкән, яраланган, гарипләнгәннәре РґУ™ бар. Миннегаяз, Р?Р±СЂР°Т»РёРј, Гарифулла, Гафиятулла абыйлар – алар РґР° уйный, С€У™Рї уйныйлар, Р»У™РєРёРЅ аларның гармуннарыннан сагыш үксеми, җан У©Р·РіУ™Р»У™РЅРјРё. Бу әллә аның 17 яшьтән үлем авызына барып керүеннәнме? У?ллә әнисен, абыйсын, энесен, сеңлесен югалтуданмы? Озак еллар Р±СѓРµ бер ялгызы СЏС€У™ТЇ фаҗигасеме? РњРёРЅ РјРѕТЈР° җавап таба алмыйм.

Р?кенче РєУ©РЅРЅРµ, бер чиләк Р±У™СЂУ™ТЈРіРµ тотып, безгә килеп керә. Күчтәнәч итеп китергән, әмерхан бәрәңгесе.

Бүтән төрле ризык әзерләргә җыенган әни казанга бәрәңге сала.

– Чиле-пешле килеш ал, Хөснурый, юкса изелә дә бетә, – ди Барый абый.

Бәрәңгесе искиткеч тәмле, телеңне йотарсың!

У?РЅРё белән итагатьле итеп саубуллашкач, СѓР» ишеккә СЋРЅУ™Р»У™:

– Ярар, исән-сау яшәгез, туганнар, – ди.

Без аңа туган булмасак та, соңгы елларда гел шушы сүзләрне әйтә башлады.

У?ллә туганнарын юксына, әллә безне якын РёС‚У™. Мөгаен, соңгысыдыр. Безнең белән сеңлесе Гандәлифкә караганда РґР° РєТЇР±СЂУ™Рє аралаша.

Мин аны капка төбенә кадәр озата чыгам. Күк йөзенә күз салабыз. Кесәсеннән чылбырлы сәгатен ала.

– Нинди якты кич, – ди ул, – сәгатьнең секундлык теле йөргәне дә күренеп тора.

Гомер үтә, энекәш, ялгыз яшәп булмас, бер ана маймыл алып кайтмый булмас,  – дип көлеп җибәрә. – Мин кешедән киммени? Егәр бар, каралты-кура нык, акча юнәттем. Ярар, сау бул, энекәш, матур утырдык, рәхмәт.