Окна / Тәрәзәләр

Зал елый. У? РјРёРЅ, Барый абый белән горурланып, СЏРЅУ™С€У™ басып торам.

Бу җырга сугыш җәфаларыннан, ачлыктан, суыктан, хәсрәт-кайгыдан үлгән 216 яшүсмернең, хатын-кызның, карт-карчыкның җаны аша узган михнәтле сагыш та сеңгән иде.

Китте Сәлимә апа белән Сылубикә апа биеп, аяк очында гына, баш бармакларында гына.

Юк, алар биемиләр, яшьлектә яшиләр. Сыздырып Т—РёР±У™СЂРґРµ У©С‡ тальян: Р?Р±СЂР°Т»РёРј, Хөсәен, Барый абый… Җырлап Т—РёР±У™СЂРґРµ Миргазиз абый. «Чибәр РёРєУ™РЅ Р±РёС‚ Р±Сѓ РљСѓСЏРЅ Фазылы малае!В» – РґРёРї карап торам. Тамашачылар котырып РєСѓР» чаба.

У?РЅРё шигырь сөйли, үзенең яшьлеге турында, РёРєРµ баланы ялгызы С‚У™СЂР±РёСЏР»У™Рї үстерүе турында.

Ыңгырашып сөйли, азапланып, күзеннән аккан яшьләрен тыймыйча сөйли.

* * *

Миңа 6 яшь иде. Миннелут, Дөлкәфил, мин урамда уйнап йөрибез. Мәктәптән бер төркем кызлар чыкты. Кышкы кичтә Барый абый тавышы да ачык ишетелә.

Өч кыз – Мәүҗидә, Наилә, Мәрзия апалар.

– Юк, Барыйга мин барам, – ди Мәүҗидәсе. Наилә апа аңа каршы чыга:

– У? нишләп СЃРёРЅ? РњРёРЅ акыллырак. Барый абый РјРёРЅРµ ала.

– Алмый торсын әле, – ди Мәрзия апа. – Безнең Барый абый белән күптән сөйләшенгән. Шулай бит, Барый абый? – Ул Барый абыйны култыклап алмакчы була.

У? Барый абый алдан атлый, ашыга, кабалана.

– Китегез әле, булмаганны. Җүләрләр. Барыгыз өегезгә кайтыгыз, фатирга керткән карчыкларыгыз көтәдер.

У? тегеләр чат ябышалар.

– Юк, беребезне барыбер аласың бит.