УМР КИТОБИ 3-жилд

Кўриб кўклаб кетгайсан,

Кўзингда мангу қолар.

Тоғларнинг ёзи бўлак,

Сойларин сози бўлак,

Пастлаб учган бургутнинг,

Гўзал парвози бўлак.

Оҳулар – тоғ қизлари,

Осмон эрур кўзлари.

Қулоғингни гуллатар

Булбулларнинг сўзлари.

Тоғларнинг таманноси –

Какликлар – тоғ хумоси.

Тоғда сени тарк этмас

Муҳаббатнинг сафоси.

Гул Ватан, нурли Ватан,

Ям-яшил чинни чаман.

Дилингда юз очгайдир

Саодат солган суман.

Р‘Р?Р—РќР?РќР“ ЎЗБЕКР?РЎРўРћРќ

Ватан – бу жонингда оққан чашмадир,

Шу боис Ватанга ҳар жон ташнадир.

Ватандан узоқда ҳар ким озурда,

Ватан – остонадан, дилдан бошланур.

Ҳаёт – бу имтиҳон аслида, бор гап,

Ундан хуш ўтмоқлик – энг буюк матлаб.

Ватан – имтиҳоннинг оппоқ қоғози,

Унга доғ тушмаса, яна бир шараф.

Ватан азаллиги – изингдаги нур,

Ватан гўзаллиги – кўзингдаги нур.

Ўзбекистон деса, офтоблангайсан,

Чунки Ўзбекистон – ўзингдаги нур.

Ҳурлик ҳавосидан бутун халқ хуррам,

Тинчликнинг навоси ҳар жонга малҳам.

Олам оразидан англаганим шу –

Бизнинг Ўзбекистон – абадий кўркам.