УМР КИТОБИ 3-жилд

Бироқ бу таклифлар ҳарчанд жозибадор, ҳарчанд истиқболли бўлмасин, у она қишлоғини, қадрдон “Паркент тонги” таҳририятини, ҳамкасблари ва шогирдларини ташлаб кетмади.

Аслида шоир зотига нима керак? Бир бурда ҳалол нон, ижод учун тинч жой, давоту қалам бўлса, бас-да. Тағин “шўх ирмоқларнинг товушию майсаларнинг тиллашиши, япроқларнинг сўйлашиши” керак.

Чунки унинг бедор ва мутаассир қалби ғунчаларнинг гуллашидан илҳом, илдизларнинг табассумидан қувват олади.

Мени тошлар тинглашади, дили борга ўхшайди,

Еллар сочим силашади, қўли борга ўхшайди,

Аё дўстлар, майсаларнинг тили борга ўхшайди,

Мен дилимни хушлаб тургум, ирмоқлар куйлашганда,

Мен тилимни тишлаб тургум, япроқлар сўйлашганда.

Р?жодий фаолиятини эрта бошлаган бўлса-РґР°, РњР°ТіРјСѓРґ РўРѕРёСЂ Т›РёСЂТ› ёшларида шоир сифатида танилди.

Гап шундаки, у адабиёт майдонига ҳам ўз табиатига хос босиқлик, катта бир ички тайёргарлик билан – “Менинг ҳам айтажак қўшиқларим бор”, деган чуқур ишонч билан кириб келди.

Ёзди, лекин ёзганларининг ҳаммасини ҳам эълон қилишга ошиқмади, арзон шуҳратга интилмади.

Балки аввал кўп ва хўп ўқиб, ўрганиб, ҳаётий тажриба тўплашга, шоир бўлишдан олдин шоирлик фазилати ва масъулиятини қалбига сингдиришга (ахир, даъвоси мўл эрса-да, аъмолу атвори бундан минг чақирим узоқ бўлган назмбоз кимсалар қанча!) интилди.