УМР КИТОБИ 3-жилд

Р‘Р?ЛГАНР?Рњ

Ким қувончни қўш-қўллаб, қучоқ очиб кутмайди,

Ким қувончнинг болидан боларидек тотмайди.

Бу дунёда қувончи қувиб юрган одамнинг,

Қуёши кулиб чиқар, шомда бўзлаб ботмайди.

Вале дўстим қувончнинг меъёрида мурод бор,

Ҳаддин билган одамнинг ишларида кушод бор.

Қайғу – қувонч сояси, турмушнинг тоши эрур,

Р?мтиҳон – интиҳосиз, агар сенда сабот Р±РѕСЂ.

Одамзод орзусидан мудом ортда яшайди,

Шоҳман деб дона сурар, лекин мотда яшайди.

Совуннинг кўпигидек ўз жомига сиғмасдан,

Оқибат кир ўрада абад додда яшайди.

Мен кўнглимнинг тубидан дардимни сидирмадим,

Ё насиҳат назмига қофия қидирмадим.

Улуғлар уқтиргандек, тилимни тийдим, Маҳмуд,

Ва лекин сўз текканда туйғумни сўндирмадим.

ФЕВРАЛЬ

Қишнинг қабоғидан қаҳри томса ҳам,

Баҳор эпкинлари кирди дилимга.

Юлдузлар юзини булут ёпса ҳам,

Ниятим нур сочди юрган йўлимга.

Майсалар шивирлаб салом бердилар,

Бойчечак боғимда юзини очди.

Р?рмоқлар ирғишлаб хандон урдилар,

Наздимда тошлар ҳам кўзини очди.

Ойнинг чеҳрасидан доғлари кетиб,

Сойларнинг сувига зулфини солди.

Яратган меҳрибон, буни ҳис этиб,

Қишнинг эшигига қулфини солди.

Бу қандай гўзаллик қиёс йўқ сира,

Сувратин сўз билан чизиб бўлмайди.