ВАТАН МАНГУ МАКОН

ЕТГУМ

Умидвор бандаман, яхшилик кутгум,

Тонгда хуш хабарга қулоғим тутгум.

Ва, инсоф тилайман яхши – ёмонга,

Юрагим амрини назмимда битгум.

Яратмоқ йўлида юртда ҳаракат,

Фидоийлар васфин тараннум этгум.

Юртимда офият бебаҳо неъмат,

Аҳли байтим ила ризқимни тотгум.

Эварам бешикда, эрта улғаяр,

Карвоним йўлдадир, мақсадга етгум.

Набирам таҳсилда қўнғироқ қилар,

Эртани ўйлабон, қувонмай, нетгум.

Шукримда барқарор мен Поён Равшан,

Насибича яшаб, қадамим отгум.

Р‘Р?ЛМАДР?

Ўксик кўнглим асло юпанч билмади,

Ғариб бўлди қайтиб, қувонч келмади.

Бу юрак яримдир, вужудим ярим

Қўлимда паймонам синди, тўлмади.

Ҳурматдан нолимам, камим йўқ айтсам,

Бахтимдан айрилиб, бахтим кулмади.

Ҳамонки, тинч ётмас кўҳна ҳасадлар,

Наҳанг рақибларим тирик, ўлмади.

Ё Аллоҳ, нокаснинг қўлин калта қил,

Зиён бермас деган ишонч қолмади.

Читтакки, тепада чирқирар, тинмас.

Йўлга банд солмоқдан сира толмади.

Р?блисга муҳтожлик айлама, Эгам,

Майли Поён, рағбат, нишон олмади.

Сиҳат берсанг, ушбу ажринг кифоя,

Қарғаларга қулинг назар солмади.

РќРђРЎР?Р‘ Р­РўРЎРђ

Насиб этса Аллоҳ, иқбол кулади,

Ҳар банда ким турур, ўзи билади.

Р?РјРґРѕРґРё бўлмаса, СЋР· очмас бахтинг,

Омад чекинади, юрак тўлади.

Шукрона дегайсан, магар, астойдил,

Ризқинг мўл, амал юкуниб келади.