ВАТАН МАНГУ МАКОН

Эслаб қўяр, Хожи Поён, ҳамон фидолар.

ОЙБАЛАНД

Бунчалар чиройли исминг Ойбаланд,

Ёғду сочар юзинг мисли ой монанд.

Қуршовга олади қайрилма қошинг,

Мужгонинг ўқларин отгувчи команд.

Сийнага шуъладир қуралай кўзинг,

Нигоҳ туташганда дил бўлар пайванд.

Сидирға атласдан ярашган куйлак,

Харир рўмол бошда, этмиш аржуманд.

Юришинг хиромон, уйғун назокат,

Жонфизо табассум, лазиз шакарханд.

Ойбаланд, Ойбаланд, мақоминг баланд,

Р?С€Т›РёРј РёР·ТіРѕСЂ қилмоқ бераётир панд.

Поён дер, гўзалдир исминг ҳам жисминг,

Васлингнинг насиби орзуйим ҳарчанд.

БАРОР

Орзу насиб, шукрона, кутганим келодур,

Васфини меҳрим ила битганим келодур.

Йилларки, тунни тонгга улардим орзиқиб,

Ташрифига ниҳоят, етганим келодур.

Р?қболим кулса дейман, ниятим даст бериб,

Ҳурматин доим баланд тутганим келодур.

Ушалса кошки умид умрим поёнида,

Ёшлик чоғлар кўйидан ўтганим келодур.

Ағёр бузди ором, йўллар кетди йироқлаб,

Кўзим тўртдир бу кунда, кетгганим келодур.

Сабрим экдим, мева кутдим, узмадим кўнгил,

Малак англаб, жон нисор этганим келодур.

Ҳожи Поён, Яратгандан иноят етар,

Бисмиллоҳ деб сўзласам, айтганим келодур.

РўР?ЛАК

Ғубор ариб, насиб, дилда кадар қолмағай ,

Омад кулиб, эзгин ўйлар, озор қолмағай.

Замона тинч, осойишта, бунёд, яхшилик,

Адолатнинг самараси – хор-зор қолмағай.