ВАТАН МАНГУ МАКОН

Ҳавас, ҳасад ёнма-ён, ёқо йиртишар баъзан,

Сабру бардош кўрсатур, ҳаётда шиор маъзур.

Орияти, шаънини, ўзлигин асрар жуда,

Оиланинг қопқоси, қалқондир сергак нозир.

Р?фтихордир ватанда, Ҳожи Поён, йигитлар,

Эл ишига бел боғлиқ, фидодир, мудом ҳозир.

Р­ТІРўР?Р РћРњР?Рњ БОР

Эҳтиромим қозонган дўсту суҳбатдошим бор,

Болаликдан ажралмас ҳамрозим, қардошим бор.

Мактаб даври, ёшликда боғланди маҳкам ришта,

Ҳавасландим ижодга, захматга бардошим бор.

Олтмиш йилки қўлимдан тушмади қоғоз- қалам,

Назмиёт деб аталган нозик таъб сирдошим бор.

Кенгроқ олиб даврани, бўйладим мозийга ҳам,

Минг йилларни қаритган тарихим, қўрдошим бор.

Кенагас маликаси, Амир Темур қиссасин,

Айтиб толмас насриёт, содиқ бир йўлдошим бор.

Р?лму- фан анжуманда белгилик бўлди жойим,

Рисолалар битибман,гоҳида эслашим бор.

Ҳожи Поён, иқтидор иноят эрур Ҳақдин,

Шукрким, етмишга яқин асарим- дардкашим бор.

РљРЋРџ

Айро тушди йўлимиз, дилда армонларим кўп,

Биров билмайдир, менинг ғамдан хирмонларим кўп.

Нола-афғон ичимда, фироқ ўти куйдирар,

Сароб отлиғ саҳрода орзу- жайронларим кўп.

Мажнун имлар ёнига, қум устида капаси,

Борай десам тўғоноқ жангал, ўрмонларим кўп.

Канори йўқ ўйларим оқиб борар ўзаниб,

Шукрким, йўлим ўнглар ичкуяр сарбонларим кўп.