ОМОНЛИК ТИЛАЙЛИК 2-жилд

Бир-бирини билмаганлар бор,

Тиригида кўрмаганлар бор,

Тобутини тутганлар ичра,

Ҳатто кўзга илмаганлар бор.

Меҳр, айтгин, қандоқ юз очдинг,

Қаҳр, сен-эй, қайларга қочдинг,

Ўлган шунча азиз бўлурми,

Кўз ёшингдан ҳасад, дур сочдинг?!

Бошлар эгик, бошлар хам бугун,

Тиловатдан тошар ғам бугун.

Бир қабрнинг қошида маҳзун,

Тиз чўкканлар, барча жам бугун.

Кўнгил кўзин очаркан Худо,

Барча ўйлар: “Дунё бевафо”.

Ваҳ, ҳамманинг кўзи олдида,

Бир тобутга сиғди бу дунё.

ЖУМБОҚ

Узун тунлар эртагин,

Ойга сўйлатганмисан?

Оқшом кўкка термилиб,

Юлдуз йиғлатганмисан?

Лола терсанг, илдизин

Эркалаб қўйганмисан?

Райҳонзорлар ичинда

Р?форга тўйганмисан?

Боларини бир бора

Бармоғин ушладингми?

Тонглар хушвақт турганда

Худони хушладингми?

Кетдим, деб керилганда,

Қайтишни билурмисан?

Тошларга ҳам бир қўшиқ,

Айтишни билурмисан?

Айт, кўнгилнинг рангидан

Қайси бир ранг зиёда?

Тиловатдан тотлироқ

Оҳанг борми дунёда?

Маҳмуд, айтар сўзингнинг

Фикрини қилганмисан?

Шеър берганнинг шаънига

Шукрини қилганмисан?

ЙЎЛГА Р§Р?ТљТљРђРќРњРђРќ

Айт, дийдорнинг дудоғи қайда,

Соддаликнинг сабоғи қайда,

Яхшиликнинг яроғи қайда,

Шуни излаб йўлга чиққанман.