ОМОНЛИК ТИЛАЙЛИК 2-жилд

Ой экан, офтоб экан осмоннинг ишонгани,

Дунёга келсанг арзир бир гулни тушунгани,

Бойчечак кулгисига бир нафас бойланг мани,

Ҳовучларим ёмғирга тўлганига шукрона,

Бизлар етган кўкламнинг келганига шукрона.

Ўтган кунинг – кетган қуш, қанотини кўрсатмас,

Пойингдаги майса ҳам фарёдини кўрсатмас.

Қалдирғочлар ҳеч қачон ҳеч кимсани қақшатмас,

Айвонларинг шу қушга тўлганига шукрона,

Бизлар етган кўкламнинг келганига шукрона.

Қутлуғ куннинг қадрини қутлаганлар билгайлар,

Бир мискиннинг бағрини бутлаганлар билгайлар,

Кўклам юзин кўрганлар куртаклардек кулгайлар,

Толеимиз ҳур элда кулганига шукрона,

Бизлар етган кўкламнинг келганига шукрона.

Р¤Р?РљР Р? РћР–Р?Р—

Ким тиконни талашур,

Суяк итга ярашур.

Фикри ожиз дунёда,

Боши йўқлар бош қашур.

Биз нимадан тўйганмиз,

Бизлар кимдан куйганмиз?

Сув кўрмайин гоҳида,

Этик ечиб қўйганмиз.

Осмон ерга тушмайди,

Ер осмонга чиқмайди.

Аро йўлда юрганлар,

Ҳақиқатни уқмайди.

Қошинг қаро ўзингга,

Сўзинг қаро – юзингга.

Бахтдан бетоб ётганда,

Кимлар боққан кўзингга?

То ҳаётмиз, йўлчимиз,

Терин шилса, кўнчимиз.

Тиригида тикону

Қабристонда гулчимиз.

Айтаверсак, армон кўп,

Армонлардан толғон кўп.

Эл кўтарган элакдан

Сўзи тушиб қолғон кўп.