ОМОНЛИК ТИЛАЙЛИК 2-жилд

Севилиб яшасин, севиб яшасин,

Жонини олсанг ҳам жононин олма.

Ҳар фарзанд умрнинг узун йўлидир,

Ўзбегим бешиги сира бўш қолмас.

Йигит тиззасида ўғли ўтирсин,

Элга мардлар керак, полвонин олма.

Аллоҳим, кўзини тўқ қил йигитнинг,

Бир нафси йўлида юз кўйга солма.

Бергувчи ўзингсан, олгувчи ўзинг,

Орини олмагин, омадин олма.

Р—РћР Р?Рњ БОР

Келсам, кет демас дунё,

Кетсам, кел демас дунё.

Хайёмдек ҳайрон бўлдим,

Тўрга ўт демас дунё.

Дил қани, дилдош қани,

Сир қани, сирдош қани?

РђР№ РґСѓРЅС‘, Р±РѕР·РѕСЂРёРЅРіРґР°

Сотур банда бандани.

Тарозинг, тошинг кўпдир,

Кўзингда ёшинг кўпдир,

Бечора қўл чўзганда

Пишмаган ошинг кўпдир.

Қайнамас қумғон ўзинг,

Ушалмас армон ўзинг,

Чўп тушиб чарчамади,

Очилмас икки кўзинг.

Нолисам, нодон дема,

Шоирим шодон, дема.

Меҳмонинг ғамнок бўлса

Ўзингни мезбон дема.

Тил бердинг, сўзлайдирман,

Дил бердинг, бўзлайдирман.

Ҳақ мени бандам деган,

Ҳаққимни излайдирман.

Куйдим, куймадинг, дунё,

Кулдим, кулмадинг, дунё.

Р—РѕСЂРёРј Р±РѕСЂ, Р·СћСЂРёРј Р№СћТ›РґСѓСЂ,

Дўстим бўлмадинг, дунё.

БУЛБУЛ

Шеърга ўхшаш садодан қўрқдим,

Гарчи қўрқсам, Худодан қўрқдим.

Ёзмай туриб ёнди сўзларим,

Сукут ичра қанча бўзладим.

Юрагимга санчдим қаламни,

Мен бағримга босдим аламни.

Р?С‚ итлигин қиларкан ҳар РІР°Т›С‚,

Мен итлардан тиланмадим бахт.