ОМОНЛИК ТИЛАЙЛИК 2-жилд

Туҳматчининг тилагин тарози тортмас экан,

Орият осмонининг қуёши ботмас экан,

Қадрини қалқон билган, пойгакда ётмас экан,

Бандаман, гоҳ-гоҳида манам надир тиладим,

Тилагимнинг сўнгида қўрқдим, сабр тиладим.

Гул истаб, гулзор ичра тиконни тилаб олдим,

Нафсимнинг надоматин гоҳида куйга солдим,

Кўз нечун тўйдим демас, қандайин кўйга қолдим,

Кўнглимнинг осмонига наҳот абр тиладим,

Тонгда уялдим нурдан, яна сабр тиладим.

Нафсининг қули бўлди қилганда илк бор хато,

Жаннатнинг чаманидан қувилди Одам Ато,

Бу қандай дард эрурки, бандаси топмас даво,

Демагин, қодир Эгам, сендан қаҳр тиладим,

Ожизман остонангда, қулман, сабр тиладим.

Шайтони лаин қонда жилмаяди алдамчи,

Муҳаммад Мустафодек ким солур унга қамчи…

Жойнамоз жамолида кўз ёшим томчи-томчи,

Маҳмуд ошиқи дилга савти садр тиладим,

Умри жонга барака, Ҳақдан сабр тиладим.

ЎЗБЕКР?СТОНҒАЛЛАСР?

Ғалланг бўлса, қўшиғин аввал онанг айтаркан,

Р?СЃСЃРёТ› РЅРѕРЅРЅРёРЅРі исидан сархуш боланг айтаркан.

Қувонч қучса кўзингни, оққан жоланг айтаркан,

Деҳқон учун бу дамлар умрининг хуш палласи,

Кафтидаги дуридир – Ўзбекистон ғалласи.