ОМОНЛИК ТИЛАЙЛИК 2-жилд

Қўйнимдаги дилдорим,

Қайтиб кетмас баҳорим.

Қулоғига шивирлай,

Жонида бир жимирлай.

Чеча–чеча, чеча-ёв,

Не бўлар бу кеча-ёв?

Р?РЎРњ

«Менинг исмим шеърга ярашмайди», – деди ўксиниб Жумагул отли аёл.

Майли, алам қилсин, майли кулсинлар,

Улар аввал сиздек гўзал бўлсинлар.

Қуёшдек қувониб, ойдек тўлсинлар.

Мен дил боғингизга кирмаган булбул,

Ай, жоним Жумагул, жоним Жумагул.

Сочингиз сабоси сархуш қилибдур,

Нозли нигоҳингиз бехуш қилибдур.

Сизни кўрган кунлар бир туш бўлибдур.

Р?Р·РёРЅРіРёР·РЅРё излаб юргувчи мен Т›СѓР»,

Ай, жоним Жумагул, жоним Жумагул.

Сизни суқ кўзлардан беркитиб бўлмас,

Рашк деган балони рад этиб бўлмас.

Сизга кўз билан ҳам гул тутиб бўлмас,

Сиз гулдан гўзалроқ кўнглимдаги гул,

Ай, жоним Жумагул, жоним Жумагул.

Соғинсак қақшайди икки кўзимиз,

Йўлларин йўқотган ошиқ ўзимиз.

Сизга етармикан бизнинг бўзимиз,

Маҳмуддек Мажнунни унутманг буткул,

Ай, жоним Жумагул, жоним Жумагул.

ҚАЙНОНА

(Ҳазил)

Бу қўшиқда ҳазил бор,

Қизлар етар манзил бор.

Жиндек зил ҳам йўқ эмас,

Ҳар кимда ҳам кўнгил бор.

Ёт уйда етимдайин,

Ҳаётин бошлар келин.

Қайнона ёмон бўлса,

Кўзларин ёшлар келин.

Ойлар ўтар, йил ўтар,

Келин бирдан ўт олмас.

Қайнонасин қаҳрига,

Кун келади чидолмас.

Бошланар гап отишлар,

Бошланар гап сотишлар.