АСАРЛАР ТЎПЛАМИ (3-жилд)

Менинг шоирлигим – чархи замондир,

Ярим дон бўлса, ярмиси сомондир.

Қачонким ёрни зулфига илиндим,

Ўшал ондин тилиндим мен, тилиндим.

Қаро холин жафоси бунчалар кўп,

Шунинг-чун кўнглима кўп нуқталар кўп.

Менинг шоирлигим – ранжу риёзат,

Р?бодат ҳам адо бўлмас зиёрат.

Муҳаббат оламидан бир хабардир,

Муҳаббат мулкига оғир сафардир.

Суйиб, чок-чокларимдан ҳам сўкилдим,

Тўкилдим мен, шу йўлларда тўкилдим.

Ўтиб кетган баҳорим ё дамимдир,

Ўзимнинг ёшлигимга мотамимдир.

Бу – очиқ бир бино, маҳзун иморат,

Видо ҳам айрилиқлардан иборат.

Менинг ҳижронларим – пушмонларимдир,

Бу шеърлар дўст билан душманларимдир.

Юрак-бағримга ҳам қилмай вафолар,

Ҳазин жонимга келтирдим жафолар.

Бу мунглуғ қуш билан йиллар кечирдим,

Дилимнинг қонидан селлар ичирдим.

Унинг мен бирла бир жанжаллари бор,

Юрак-бағрим аро чангаллари бор.

Менинг шоирлигим – дарду балодир,

Мени ўтдин олиб, ўтга солодир.

Қуюнлар ичра ўсган бир қизил гул,

Куйиб кетсам, кўкаргай сўз бўлиб кул.

Танамда бир умрлик яктагимдир,

Умрбод мен тугатмас мактабимдир.

Бу гулфом майни қай кунким симирдим,

Қоронғу кечаларда сўз кемирдим.

Бунинг оти тириклик ҳам ҳаётдир,

Туганмас заҳмату сабру саботдир.

Адо қилдим кўзида ёшларини,

Оқартирдим онамнинг сочларини.

Дилида кимниким бир дарди бордир,

Туғишгандир менга, у менга ёрдир.