АСАРЛАР ТЎПЛАМИ (3-жилд)

В В В В 2003

РўРђРљР РћР 

Тун чоғи бир шамол эсдию кетди,

Гулнинг титроқлари қўйнимга тушди.

Ёр ўз сочларидан узун дор этди,

Зулфин сиртмоқлари бўйнимга тушди.

Осмонлар айланиб, ойлар тўлдилар,

Қошлар камон тортиб, ёйлар бўлдилар.

Қўллар, кокиллари сойлар бўлдилар,

Ундан ирмоқлари бўйнимга тушди.

Ё, раб, бу қандайин кўргулик, омад,

Хушқадам, хушқилиқ, хуш қадду қомат,

Бир тун савдосида маҳшар – қиёмат

Савол-сўроқлари бўйнимга тушди.

Ҳаётнинг энг гўзал, шоҳ устунлари,

Ваҳ, бу устунлари, воҳ устунлари!

Муҳаббат қасрининг оқ устунлари –

Ёрнинг оёқлари бўйнимга тушди.

В В В В 2003

СЕВГР? ТІРђР—Р?Р›Р?

Сен гўзал, нозанин, дилрабо, дилдор,

Нега тушунмайсан гапга, билмайман,

Бутун ҳаётимда энг севикли ёр,

Мен сени ҳеч қачон хафа қилмайман.

Сенинг-чун яшайман оламда, ишон,

Шунинг-чун дунёни чаппа қилмайман.

Мен хафа қилмайман сени ҳеч қачон,

Сенга ўхшаганларни ҳам хафа қилмайман.

В В В В 2003

РЎРћР’Т’Рђ

Дунёнинг ярмиси – нур ва зиёдан,

Ярми – ёзув-чизув, ярмиси – ғавғо.

Қалам келтирдингиз Ёпониёдан,

Дедингиз: Бу мендан сизларга совға.

Олам мусофирлар билан бедордир,

Сайёҳлар ичра ҳам сиз мулло, ака.

Дунёнинг энг гўзал қисми дийдордир,

Дийдор қутлуғ бўлсин, Абдулло ака!

Бундай пайт кўргали дўсту ёрон ҳам

Ўғиллари келгай, қизлари келгай.

Сиздан, қучоқ очиб пешвоз олган дам,

Япон ёмғирларин ислари келгай.