Умрим есталиклари

Не бўлди сизларга, ўғил-қизларим,

Шарму ҳаё қани, сабру қаноат.

Сабрнинг остини олтин дейдилар,

Баъзи камчиликка қилинг-да тоқат.

Тегирмон, обжувоз, жувозхонани

Ҳатто тасаввур ҳам қилмассиз балки.

Ол, сенга нон сероб, усти бош сероб,

Шунданми, қадрини билмассиз балки.

Шукр, саломатсан, тинчсан, омонсан,

Ўқисанг мактаб бор, ишласанг иш бор.

Еганинг олдингда, дориломонсан,

Очиқ гап, бахтлисан, толеингдир ёр.

Бесабр бўлмагин, иззат-эҳтиром,

Йўқолиб қолмасин каттага ҳурмат.

Бебош фарзанд бўлма, хулласи калом,

Недир камроқ бўлса айлагин тоқат…

Шукр қил ҳаётга, азиз фарзандим,

Шукр асли асл инсон учун хос.

Ўғлимсан, қизимсан, менинг дилбандим,

Розиман, сўзимга амал қилсанг бас.

Р?РњРћРќ

Таажжуб қиламан баъзи одамга,

Тили бир бошқаю дили бошқача.

Шунданми адашган босган қадамда,

Ривожин кўрмадим шунча ёшгача.

Мунофиқлик қилма, эзилар виждон,

Виждон эзилгани сенинг сўлганинг.

Беш кунлик дунёда кетмасин имон,

Р?РјРѕРЅРЅРёРЅРі кетгани хазон бўлганинг.

Ҳақиқат бир нурки, нури имондир,

Одамлар билмайди дейсан, билади.

Бугун билдирмадинг, имон туғёндир –

Барибир эртага маълум қилади.

Р?РјРѕРЅ Р±Сѓ – ишончу РёРЅСЃРѕС„, диёнат,

Қалбингда муҳаббат, ишда қаноат.

Р?РјРѕРЅРё саломат одамни дерлар:

Бу одам покиза, жуда аломат.

Ўзинг пок, дилинг пок, сўзинг пок бўлсин,

Онанг оқ сут берган, ўшани оқла.