Сайланма әсәрләр. 2 т. / Избранные произведения. Том 2

Җиргә убылдылармыни! Аптырагач, игътибарыңны авыл ягына таба юнәлттең. Авыл уртасында һәммәсеннән дә аерылып торган, мәһабәт, чыршы-нараттан салынган ике катлы йорт калыккан. Ферма кызлары искә төшергән рәис йорты шушыдыр инде дип уйлап куйдың. Тагын гаҗәпләндең, Тукбаев командасы ни арада әллә кая гына китеп югалды соң? «Кайсы ишектән килеп чыгарлар?» дип көттең.

Шулчак якыннан гына җигүле ат арбасына бер-ике буш сөт бидоны салып, дырык-дырык узып баручы арык кына санлы бер агайдан сорыйсы иттең.

– Карагыз әле, абзый, монда семинарда катнашучылар күренмәдеме? – дидең.

Йөзен сары сакал-мыек баскан агай, сиңа таба борыла төшеп, башын ары табан изәде:

– Бер төркем кешеләр әнә теге бәрәңге подвалына таба узып баралар иде… – диде.

«Кызык, анда нием калган?» – дидең дә бәрәңге базына таба юл тоттың. Терлекчелеккә багышланган семинарның бәрәңге базына ни катнашы бар икән?

Подвалга төшеп, беренче ишекне үтүгә, каршыңа ике каравылчы килеп чыкты.

– Кая барасың?

– Мин киңәшмәдә катнашучыларны эзли идем.

Кепкасын кырын салганы, шикләнеп, кан сауган шар күзләрен уйнатып алды.

– Син кем соң?

– Районнан килгән кеше.

– Районнан килгән кеше күп булыр ул.

Шунда икенчесе, куш ияклесе сүзгә кушылды:

– Анда һәркемгә керергә ярамый, абый.

– Ник?

– Председатель кушмады.

Шар күз, тамагын кырып:

– У?Р№Рµ, чит кешене кертмәгез, – РґРёРґРµ.