Сайланма әсәрләр. 1 т. / Избранные произведения. Том 1

– Хуш, хуш, – диде Аксакал бер кулы белән таягына таяна төшеп, икенчесе белән өстәлендәге бер төймәгә басып алуы булды, шунда ук каршындагы экранда бер яшел нокта янып, ниндидер сурәтләр хасил итте: – Балаларың белән килдеңме?

Фатыйма, ул минем балалар белән килгәнне каян белде икән дип аптырап калды да:

– У?Р№Рµ, – РґРёРґРµ Т»У™Рј башын артка таба РёР·У™РґРµ.

– Алар өчесе дә анда калды.

– Өчесе өч төрле икән, – диде Аксакал, аларның төс-кыяфәтләреннән аерып. – «Туфрагың» уңдырышлы булып чыккан.

– У?Р№Рµ шул, – РґРёРґРµ ханым, бераз көлемсери төшеп Т»У™Рј ТЇР· аңлатмасын бирергә ашыкты: – Аларның һәрберсе У©С‡ РёСЂРґУ™РЅ, төрле милләт кешеләреннән.

Уңганчы унга бар, дигәннәр бит.

– Уңдыңмы соң?

– Юк шул. Берсе артыннан берсе ташладылар да киттеләр. Негрның да яшисе килмәде… Хәзер менә бер кишлакта гомер кичерәм. Балаларым үзара бик аңлашып та бетермиләр.

Көйсезләр. Чит иткәндәй, бер-берсен кагалар.

Ниндидер ризасызлык кичерүдән хуҗаның ак сакал очы дерелдәп алды. «Тәүфыйгыңда тормый бик ялгышкансың икән, – дип фараз кылды ул. – «Туфрагым» уңдырышлы дип, анда теләсә нинди орлык чәчмиләр шул.

Җир-ана да ни чәчсәң, шуны үстерә, тик аңа да орлыкларны белеп чәчәргә кирәк… Балалар көйсез, имеш… Аларның Ходай тарафыннан иңдерелгән милли рухындагы үзенчәлекләре дә бер-береннән аерыла. Нәсел төшенчәләрен дә саклый белергә кирәк.