Сүз чыгар шагыйрьләрдән хикмәт берлән… / Мудры слова поэтов…

] икән димәссез сез;

Карендәш, бер инсафка килсәңез ни?

Фиргавеннең варисы имәссез сез!

Борадәр, минлекне куй галәл-хосус[172 - Галәл-хосус – бигрәк тә үзеңнән.],

Мин-минлек иясенә китерер нус[173 - Нус – кире кагылу.];

Мәрҗанигә алышырга кем чыдасын –

Куәсенә[174 - Куәсенә – куәтенә.

Фазыйлны фазыйл белсәк, эчең көймәс,

Һәркачан тәвазыйгда[176 - Тәвазыйгда – тыйнаклыкта.] бармы нәкыс[177 - Нәкыс – кимлек, кимчелек.]?

Батыр менән көрәшсәң, сау калмассың,

Ай-аймын, бил-умыркаң[178 - Умыркаң – умырткаң.

Ул сезгә җәүһәр җыеп нисар кылды[179 - Нисар кылды – чәчте.],

Р?РЅРґРµ СЃРёРЅ, кадерен белеп, РёС‚У™РіРµТЈ тус[180 - Р?С‚У™РіРµТЈ тус – РёС‚У™РіРµТЈРЅРµ тот (җыеп тот).];

Ала алмай ул җәүһәрдән коры калсаң,

Бәхетеңнең шомыннан, бел, артыңны кыс!

Кил, зиныһар, борадәрем, инсафка кил,

Куәтең канча икән – чамаңны бел!

Хәл килсә, аның эшен сез дәшләңез[181 - Дәшләңез – дә эшләгез.

Булмаса – файда бирмәс такылтак тел.

Белгәнгә нигә эчең көя синең –

Эшен күр моталәга иясенең[182 - Моталәга иясенең – гыйлем нуры иясенең.

Һәр фәннең бер сайлаган риҗале[183 - Риҗале – ир-егете.] бар –

В«Р?СЏСЃРµ серен белер биясенең».

Керләсәң һәрнәрсәне – карайтырсың,

Хасидсез андай фазыйл калай торсын?

Р?сламбул, Мисыр, Шамда назыйре[184 - Назыйре – охшаш-тиңдәше.