Сүз чыгар шагыйрьләрдән хикмәт берлән… / Мудры слова поэтов…

Күкрәгең катып калган таштай яман…

Эшең күп килешмәгән аннан башкай;

Гыйбадәт дип азапланган коры гадәт –

Ахирәт файдасына ярамастай.

Аннан башка бик күп синең начар йирең,

Каберчыгар[348 - Каберчыгар – каберлек.] йокыңны ачар йирең,

«Вә-әмтаз вәл-йәүм»[349 - «Вә-әмтаз вәл-йәүм» – «бүген көн яхшы».

Бәдбәхет, бармы шунда качар йирең?

Борадәр[351 - Борадәр – иш-туган.], баштан бәла без кичергән,

Күп кайгы тарта-тарта, без исергән;

Башым хәйран, эчем вәйран[352 - Вәйран – бозык.] – диванамын,

Ни мәгънә чыгар дисез бер исәрдән?

Кимчелегем билгеле каләмемдән[353 - Каләмемдән – каләмемнән; монда: язган сүземнән.

Җүнсезлегем билгеле кәлямемдән[354 - Кәлямемдән – сүзләремнән, әйткәннәремнән.];

Саде-һәзар гаибанә догаңыздан[355 - Саде-һәзар гаибанә догаңыздан – гаепләремә (әйткән) йөз мең догагыздан.

Өмидвармыз олугъларның җәнабендән[356 - Җәнабендән – рәхим-шәфкатеннән, тарафыннан.].

Бар микән бу дөньяда миндәй яман?

Һичбер эшем бармады алга табан;

Моң булып кырык биштән яшем үтте,

Бер эшем төзелгән юк әле һаман.

Эчемдә юк яшереп саклаганым,

Яманлыкта үземә тиң тапмаганым,

Үземне эт, дуңгызга хисаб итсәм –

Үземне ул вакытта мактаганым.

Мәгъзурмен[357 - Мәгъзурмен – гозерле мин, ялваручымын.] – инсаф кылып карасаңыз,

Без байгыш – биекләрдән аласамыз[358 - Аласамыз – ерактабыз.