Бизким ўзбеклар

Тарихимизда Амир Темурдай даҳо – порлоқ юлдуз бор, у қолдирган моддий, маданий ва маънавий мерос бугунги ҳаётимизга ҳамоҳанг, булар олдимизда турган муаммоларни ечишда бизга қўл келмоқда. Демак, биз бу меросни ўрганишимиз, тарғиб қилишимиз керак. Чунки биз ўз миллатимиз хусусиятларига, ўз миллий қадриятларимизга асосланиб, тараққий топган давлатларнинг тажрибаларига ва умумбашарий ақидаларга таяниб келажаги буюк давлатимизни қурмоқдамиз ва шу асосда жаҳон ҳамжамиятидан ўз муносиб ўрнимизни эгаллаб бормоқдамиз.

Зотан, бундай шарафли ўрин бизга Амир Темур ҳазратларидан меросдир.

Машҳур турк тарихчиси Мустафо Али Абдулла Ғолиб ўғли (1541–1600) РђРјРёСЂ Темур ТіР°Т›РёРґР° ўта холислик билан шундай деган: «Ҳукмдорлар РёРєРєРё С…РёР» бўлади. Биринчиси: маълум ТіСѓРґСѓРґРЅРё РёРґРѕСЂР° қилиш сулоласидан мерос бўлиб қолган ҳукмдорлар. Р?ккинчиси: давлатни қўшин кучи билан эгаллаб, Аллоҳнинг марҳамати билан ўзларининг катта ютуқлари эвазига бошқариш ТіСѓТ›СѓТ›РёРЅРё қўлга киритган ҳукмдорлар.

Бундай ҳукмдорлар «соҳибзуҳур» деб аталади… Темур бир йўла соҳибқирон ва соҳибзуҳур бўлган…»

Бугунги кунда маънавият масаласи ижтимоий ҳаётимизнинг асосий масалаларидан бирига айланиб қолди.

Халқимиз ва мамлакатимиз босиб ўтган йўлни, аждодларимиз фаолиятини – тарихимизни чуқур билмай ва теран идрок қилмай туриб, киши маърифатли ҳам, маънавиятли ҳам бўлолмайди.