Катта хонадон 1

– Хўп, – Ҳилола халтани олмай, бўйнини қийшайтириб, жилмайди. – Буни ўзиз берганиз яхши-да.

– Нима фарқ қилибди: мен бердим нимаю сен бердинг нима – бари бир эмасми?

– Бари бир эмас-да. Аёл киши ҳар нарсага эътибор беради.

Онаси телевизор кўриб ўтирган экан, ўғлининг, ортидан келини кириб келишидан ажабланган каби бурилиб қаради.

Тўғри, бунақа келишлар янгилик эмас. Баъзан ойнаи жаҳонда тузукроқ фильм, машҳур артистлар консерти бўлганда, камёброқ таом қилинганда, бирор жиддий масала ҳал этилганда оила аъзолари жамланадилар. Эрталабги воқеадан кейин келини тўнини тескари кийиб олдимикан? Худо сақласин-а!

Уйда отаси йўқлигидан қувониб кетган Босит:

– Яхши ўтирибсизми, онажон? – дея волидаси ёнига борди.

Онаси ҳанг-манг. Ўғлида бунақа одатни, бунақа сўрашишни аввал кўрмаган, шунчаки оддий гап-сўзлардан нари ўтишмаган.

– Офтоб қаёқдан чиқди, бачам? – онанинг кўзлари ёшландию ўғли ортида салгина жилмайиб, ярим хавотирли ҳолатда турган келинига нигоҳ ташлади.

– Кеча сизни хафа қилиб қўйдимми, онажон?

– Хафа?.. – онаси бошини эгди. Ўша дамда ўғлидан хафа бўлганини, кейин атайлаб қилмади-ку, деган ўйда буни ёдидан чиқарганини эслади.

– Билмай қилдинг, а?

– Ҳа, нима қилганимни ўзим ҳам билмийман, мана бу айтди, – у хотинига ишора қилди. – Шу ростми?

– Ҳа, рост. Хайрият бирор нимага урилмадим.

– Мени кечиринг, онажон.