Катта хонадон 1

– Тўй бўлишидан аввал нарсаларини қайтариб бергансизлар.

– Ҳа, шунақа бўлувди.

– Нима, Дониёрминан келишмадизларми? – хотиржамгина сўради Босит. Унда ҳеч қандай синчковлик сезилмас эди. Шунга қарамай, Ҳилола “Бирор бало қўзғамасайди” деган хавотирга бориб, бир нафас ўйланиб қолди.

Аммо жавоб чўзилиши мумкин эмаслигини ҳам сезарди. Шунга кўра:

– Э, у билан мен гаплашганим йўқ, – дея ростига кўчди. – Бу ишга аралашмадим ҳам. Бошдаям ихтиёрни отамга ташлаб қўювдим.

– Худди мендай бўлган экан-да.

– Тақдирда шу ёзилган экан.

– Р?шқилиб, хафа эмасмисиз?

– Йўқ, – деди бу сафар ёлғондан, бироқ ишончсиз овозда.

– Тақдирни такбир қилиб бўлмайди, дейдилар. Ўзимни тақдир ихтиёрига қўйдим.

– Акалариз ҳам зўр ичишаркан, зўр ўйнашаркан.

Бу гап Ҳилолага ёқмади. Аммо изоҳ ҳамда эътироз билдириш ҳам ўринсиздай туюлди.

Шунга қарамай:

– Ҳа, менинг тўйимда биир ичгилари келибди-да, – деб қўйди. Ўша дамдаги жуда қувноқ кўринишдаги акаларини кўз олдига келтирди у.

11.В РљРђРўРўРђ ТІРћР’Р›Р?ДАГР? МАСЛАҲАТ

Акалар эса ўзлари билан овора, тирикчилик ташвишларига ботган: кенжа сингиллари муаммосидан қутулганлару ҳозир у қандай турмуш кечиряпти, нимага зориқяпти – бу билан ишлари йўқдай.

Бунақа ишларни бошқариб турадиган, ҳамма муаммолар хусу-сида олдиндан ўйлайдиган онаизорнинг йўқлиги яққол сезилар эди.