Кўҳинур

У кундузлари масжид, сарой ва боғларни сайр қилди. Кечқурунлари унинг шарафига ташкил қилинган зиёфат ва базмларда иштирок этди. Созанда ва раққосалар унинг эътиборини ўзига жалб қилиш учун ўзаро мусобақалашарди. У назм ва навони жуда яхши кўрарди. Шу боис хонандалардан бири ўн бешинчи асрда яшаб ўтган Эрон шоири Амир Шоҳий қаламига мансуб бир ғазални унга бағишлаб ижро қилганда Ҳумоюн жуда таъсирланиб кетди.

Бу орада садоқатли мулозими Жавҳар Офтобачига яна бир масъулиятли вазифа юклатилди. Унинг ёзишича, «Ҳазрати олийлари ўзининг қимматбаҳо олмоси ва лаълларини ҳамёнга солиб чўнтагида сақлашга одатланган эди.

Бироқ таҳорат олиш чоғида уларни чўнтагидан олиб, ёнига қўйиб қўярди.

Р?ттифоқо, ўша РєСѓРЅРёСЏРј шундай қилди, Р±РёСЂРѕТ› таҳо ратдан СЃСћРЅРі уларни хамёнга солиш хаёлидан кўтарилиб, ўша жойда унутиб қолдирди. Подшоҳни жўнатгач, РѕТ›СЃРѕТ› хизматкор ҳам СЌРЅРґРё отини эгарламоқчи бўлиб турганида СѓРЅРёРЅРі РєСћР·Рё зангори товланиб ерда ётган гулдор ҳамён РІР° СѓРЅРёРЅРі ёнидаги қаламдонга тушди.

У дарҳол бу ашёларни ердан олди ва шоҳга етиб олиши биланоқ уларни эгасига топширди. Уларни кўрган подшоҳ ҳайрону лол қолди. «Эй йигит, – деди у, – сен менга улуғ бир хосиятли хизмат қилдинг. Агар булар йўқолиб қолганда мен умрбод бу Эрон шоҳининг таъналарига ботиб қолардим. Кел, шуларни сен сақлай қолгин».

1544 йилнинг 10 мартида Машҳад сари сафарга отланилди.