АСАРЛАР (II жилд)

Гулгун кунларингни ортига ташлаб,

Гоҳ яшнаб, гоҳида қиличдай чақнаб,

Адирлар ортидан қулундай кишнаб,

Бир беғам, безавол давронинг кетар.

Баҳоринг кетгайдир аста қўлингдан,

Хаслар ҳикмат сўйлар юрган йўлингдан.

Муҳаббат кетса гар ул кун дилингдан,

Пойингдан устивор нарвонинг кетар.

Дийдаларинг аро кетмай ним кулгу,

Аларга ўрнашиб олмишдир қайғу.

Ярми кўк, ярмиси сарғайган орзу

Мисоли бир барги хазонинг кетар.

Нолакор янграгай ногоҳ созларинг,

Сароб севгиларда куймиш ёзларинг.

Учгайлар видоли ўрдак, ғозларинг,

Кўкларда нолаю афғонинг кетар.

Сенга кам дегандай шунча мотамни,

Йиллар йиқитгайлар бир кун отангни.

Муз шамол тилгайдир нохос бетингни,

Кўксингни тўсган ул қалқонинг кетар.

Ҳазинлик қоплагай майсазорингни,

Боғларинг чорламас тоғда қорингни.

Сени ёр англамас, сен-чи ёрингни,

Мижгонлари айтган достонинг кетар.

Шудрингдан саодат кутгай йигитлик.

Ўт ютиб, вале гул тутгай йигитлик,

Шамшир шуъласидай ўтгай йигитлик,

Шу оний шуълада карвонинг кетар.

В В В В 1992

АФСУС

Бу ёруғ дунёда юрганлар бари,

Ярмин зўри борлар, ярмисин зари,

Сарв санамлари, гул дилбарлари –

Ҳеч ким кўнглим билан ҳисоблашмади.

Кўксида ёз эмас, қишлари борлар,

Кўзларин тубида тишлари борлар,

Ҳаттоки кўнглимга ишлари борлар –

Ҳеч ким кўнглим билан ҳисоблашмади.