АСАРЛАР (II жилд)

* * *

Балки кимларгадир ёр бўлиб ўтдик,

Кимдир зор, кимгадир зор бўлиб ўтдик.

Гуллар устимиздан қаҳқаҳа урди,

Гулларнинг пойида хор бўлиб ўтдик.

* * *

Сим-сиёҳ тунлардан чироқ сўрадик,

Гоҳ ҳушёр, гоҳида мудроқ сўрадик.

Баъзан фироқлардан тиладик висол,

Баъзида висолдан фироқ сўрадик.

* * *

Куйганлар ҳурлардан сўйламанг деди,

Сўлганлар гуллардан сўйламанг деди.

Кузга ёпишдик сўнг барча шоирлар,

Бир чол юрагимни куйламанг деди.

* * *

Дардларини олдик, у шод бўлмади,

Ғамларини олдик – нажот бўлмади.

Қалблар вайронага айланди, аммо

Бу дунё барибир обод бўлмади.

* * *

Бир жом истаб ўтдик балки бир умр,

Бир ном излаб ўтдик балки бир умр.

Бу маълум, номаълум фалак остида

Гумном бўлиб ўтдик балки бир умр.

* * *

Гоҳ рақиб, гоҳида дўст, ўтиб кетдик,

Гоҳ баланд, гоҳида паст ўтиб кетдик.

Увлаб қолаверди имконларимиз,

Бу узун йўлдан биз маст ўтиб кетдик.

* * *

Сўзларга гоҳида заҳримиз бердик,

Гоҳида сир ила сеҳримиз бердик.

Сағир сингиллардай бошларин силаб,

Бемеҳр тунларда меҳримиз бердик.

* * *

Сўзларки, энг қадим дардлар нишони,

Сўзларки, йиғлатар томирда қонни.

Сўзларки, хасга ҳам жон ато этар,

Сўзларки, иситар юпун дунёни.

* * *

Дунёга келиб биз бир ёр сўрабмиз,

Югуриб, йиқилиб, зор-зор сўрабмиз.

Дунё ор-номуслар талоши экан,

Бизлар беномусу беор сўрабмиз.