АСАРЛАР (II жилд)

* * *

Аввал шамол эдим беғам, беармон,

Кейин майса бўлдим, сўнгра бўлдим дон.

Фалак тегирмони янчди боримни,

Бир сиқим тупроқман, бир тутам сомон.

* * *

Дунёга келибсан – дилингда қайғу,

Осмон бошинг узра сеҳрли кўзгу.

Умринг – ёр зулфига теккан бир эпкин,

Киприкдаги кўзёш, лабдаги кулгу.

* * *

Фалак айланади – юлдузли томим,

Бир ёнда пишиғим, бир ёнда хомим.

Тунлар япроқ янглиғ юпқайди кўнгил,

Қатра шабнам бўлди тонгги таомим.

* * *

Дўстим, даҳр боғин мен бир хасиман,

Йўқлик оҳангларин мунглуғ сасиман.

Сен фиғон чекмагил фақир кулбангдан,

Мен ўшал кулбангнинг остонасиман.

В В В В 1983, 1992

«Умр аста айланмоқда азиятга…»

Умр аста айланмоқда азиятга,

Ёзганларим ўхшаб борар насиҳатга.

Қай гўшага борсам ундан боқар дардим,

Ўз онамнинг сочларини оқартирдим.

Деворларни тирнаганда барги хазон,

Нечун жисмим зирқирайди ўша замон?

Кўнгил, кўнгил, қай йўлларда тўкилдим мен?

Сени охир ўз майлимга қул қилдим мен.

Нечук хирмон бўлди уйган бу хирмоним,

На буғдойим аёндиру на сомоним?

Юлдузларга боқсам совуқ ел келади,

Юзларимдан шу он қайноқ сел келади.

Тутган янглиғ хору хаснинг уволлари

Жой сўрайди мендан кузак шамоллари.

Лек мен ўзим қай ҳолда ва қайдадирман?

Адирларда қолиб кетган чайладирман.