Ҳаёт қайиғи (3 китоб)

Гапимдан кулишди. Зиёфат охирида официант ҳисоб-китоб қоғозини кўрсатгач, барчаларининг кайфи учиб кетди. Мамбет оға яна мардлик қилди. Мен “Рангларинг ўчмай ўтира туринглар, ваъдамни бажараман”, деб қоғоздаги рақамларга кўз ташлаб, менюдаги нархларга солиштирдим. Официантларнинг алдашини билардим, лекин бизга хизмат қилган йигитнинг нафси наҳангникидан баттар экан.

Қарийб юз сўмга алдабди. Қоғозни олиб, ресторан раҳбарига учрадим. У рақамларни чўтга солгач, “нега даъво қиласиз, тўғри ҳисоблабди-ку?” деди.

– Қоғоздаги ҳисоб тўғри, лекин у биздан 95 сўм кўп олди.

Бу пул жиноят кодексида катта миқдордаги алдашга киради, шикоят дафтарига ёзиш билан чекланилмайди, – деб унинг кўнглига ғулғула солдим.

Жиноят кодексини эслатишим унга таъсир этди. Бу шунчаки қўрқитиш эмас, ўтирганлар биргаликда “акт” деб аталувчи ҳужжатни ёзсалар, жиноят иши очиш учун кифоя эди.

“Бир оз чой ичиб ўтира туринглар, масалани ҳозир ижобий ҳал этамиз”, деди. Беш дақиқа ўтар-ўтмас, хизмат қилган официант яқинлашиб:

– Йигитлар, мени кечиринглар, бошим оғриб турган эди, хато ҳисоблабман, – деди.

– Бошингиз оғриса ўзингизнинг фойдангизга адашасизми? – дедим.

Йигит довдираб тургач, қўлидаги пулни узатди:

– Бу зиёфат менинг ҳисобимдан бўлди.

Мамбет оға пулга қўл узатган эдилар, мен чаққонлик қилдим.

– Ваъдамга кўра, пулни қайтариб олдим.