ҚАШҚАДАРЁ ТОМОНЛАРДА

Олийшаън қопқага деганда етай,

Таъмирга бекилди муҳташам сарой.

Ноумид ёндимда орқага, нетай,

Дардим кимга айтай, қаерга борай?!

Тақдирдан ризойдим, гарчи йўқ чора,

Ёзмоқ, ўқимоғим, шу бўлди юпанч.

Ҳазрати Темурга сиғиндим, зора,

Руҳидан пайсалу топай деб қувонч.

Ёш эди саксонга қолмоқда ёвуқ,

Узоқлаб кетмади биргина ижод.

Юришим, ишимни кўрмай мувофиқ,

Бекитдилар йўлим, йўқ эди нажот.

Юрарим суқмоқни босганди алаф,

Унутиб қўйгандим умид манзилин.

Қўнғироқ қилдингиз Худо ёрлақаб,

Яхшиликка йўйдим тақдир ҳазидин.

Вайрона кўнглимни обод этдинггиз,

Фанимиз қасрига қилдингиз даъват.

Мардона устозсиз, қўл узатдингиз,

Жўш урди юракда шукрона, ҳайрат.

Аллоҳ ато эса, ташриф насибдур,

Одамийлик буюк, улуғвор, азим.

Тушимни жўрган ҳазрат Юсуфдир,

Эҳтиром Поёндан, қилғайман таъзим.

ЎЙЛАР

Тарк этмас ҳаёллар узайган тунлар,

Варақлаб чиқаман умрим дафтарин.

Орқада қолибди саноқсиз кунлар,

Бир-бир ўтказаман тасмадан барин.

Енгил кечмагандир болалик чоғлар,

Ота-она борки, ташвиш бегона.

Ёнда турар мисли суянар тоғлар,

Меҳрибон, мушфиқу, ғамхўр, ягона.

“Болалик уй-бозор”, дейишмас бекор,

Ўн фарзанд бир кўрпа, улғайдик, ўсдик.

Қишлоқ пасти дарё, узоқмас анҳор,

Томир ёзган эди ёшликда дўстлик.

Мактаб битди, бордим Самарқанд томон,

Юрагим қолдириб бир қизга, лекин.