ҚАШҚАДАРЁ ТОМОНЛАРДА

Узанган сўқмоғим тўсдилар атай,

Қароқчи зўрайиб, ўсдилар, атай.

Камонин ҳозирлаб, пўсдилар, атай,

Умидим чинорин кесдилар, атай.

Адашдим сарсона, саҳрода, чўлда,

Манзил сароб эди ўнг ила сўлда.

Ҳамду сано, шукрим ифода тилда,

Ҳавони чангаллаб турардим қўлда.

Бахтимни изладим, етмадим, бироқ,

Парвона, аҳдимдан қайтмадим, бироқ.

Мултамас шевасин айтмадим, бироқ,

Ёпишиб, баридан тутмадим, бироқ.

У саҳий, донишманд, билади саъйим,

Р?стаса, бехато топади жойим.

Юз бурса, ташрифга чиқарман қойим,

Р?РЅРѕСЏС‚ манбаи Т›РѕРґРёСЂ РҐСѓРґРѕР№РёРј.

Р§Р?НОРЛАР

Шаҳар кўчасини безади чинор,

Қаддини кўтарди осмонга мағрур.

Саф чекди яшилтўн пўрвиқор минор,

Саратон чиллада сояси сурур.

Азамат қоматда ёйилган шоҳлар,

Писандга илмайди оташ нафасни.

Ердан қувват олиб, гуркираш хоҳлар,

Чидами қўзғотар дилда ҳавасни.

Мушкулдир ниҳолга иссиқ иқлимда,

Ташналик бир сира, туфроқ заранг, денг.

Маҳорат, тажриба, гап бор билимда,

Парвариш эҳтиёж муҳаббатга тенг.

Ўн йилда улғайди, кечди ўттиз йил,

Қаршига кўрк берди юз минглаб чинор.

Юрганлар завқ олар, соя-салқин йўл,

Толиқиш бегона, масофа ўнар.

Р?шга тушди Р±РёСЂ РєСѓРЅ арра, болталар,

Бир бошдан кесилди чинорман деган.

Ўтинлик пулидан тўлди халталар,

Бойиб қолди неча муздини еган.

Бировлар экдилар, яхшийди ният,

Шаҳримиз ораста эди жуда ҳам.